27/9/16

Παρέμβαση Π. Ηλιόπουλου για την ανάγκη άρσεως φορολογικών επιβαρύνσεων των ΑΜΕΑ


Ερώτηση κατέθεσε ο βουλευτής Μαγνησίας Χρυσής Αυγής Παναγιώτης Ηλιόπουλος στα υπουργεία Υγείας και Εργασίας για την κατάργηση ορισμένων φορολογικών βαρών που αντιμετωπίζουν τα άτομα με ειδικές ανάγκες (ΑΜΕΑ). 
Συγκεκριμένα, η εισφορά αλληλεγγύης  που επιβαρύνει τα προνοιακά επιδόματα δε δικαιολογείται σε καμιά περίπτωση, ενώ απαράδεκτη κοινωνικώς είναι και η επιβολή ΕΝΦΙΑ, όταν τα άτομα αυτά ξοδεύουν τεράστια χρηματικά ποσά σε φαρμακευτικές αγωγές και θεραπευτικά προγράμματα. Άλλη ρύθμιση η οποία πρέπει να διευθετηθεί άμεσα και προσβλέπει στην αξιοπρεπή διαβίωση των ατόμων ΑΜΕΑ είναι η εξασφάλιση του ακατασχέτου της αναπηρικής συντάξεως, όταν ειδικώς αυτή είναι το μοναδικό εισόδημά τους. Αντιστοίχως η προστασία της πρώτης κατοικίας και το ακατάσχετο αυτής ευθυγραμμίζεται στην προσπάθεια κατοχυρώσεως αυτών των άμεσων αναγκών, όπως η στέγαση, της οποίας η σημασία της προστασίας αναλύεται στο άρθρο 9 του Συντάγματος.
Η Χρυσή Αυγή συμπαρίσταται εμπράκτως στα άτομα αυτά καθώς δίνουν καθημερινώς έναν αληθινό αγώνα, ενώ καταγγέλλει το αντικοινωνικό, σκληρό και ανάλγητο πρόσωπο της κυβερνήσεως ΣΥΡΙΖΑ και των συνοδοιπόρων της. Είναι εμφανές ότι δε διστάζουν να απομυζήσουν οικονομικώς ακόμη και τα άτομα αυτά τα οποία, παρά τις έντονες δυσκολίες, προσπαθούν να διάγουν έναν αξιοπρεπή βίο.

Παρέμβαση Π. Ηλιόπουλου για την ανάγκη άρσεως φορολογικών επιβαρύνσεων των ΑΜΕΑ


Ερώτηση κατέθεσε ο βουλευτής Μαγνησίας Χρυσής Αυγής Παναγιώτης Ηλιόπουλος στα υπουργεία Υγείας και Εργασίας για την κατάργηση ορισμένων φορολογικών βαρών που αντιμετωπίζουν τα άτομα με ειδικές ανάγκες (ΑΜΕΑ). 

Συγκεκριμένα, η εισφορά αλληλεγγύης  που επιβαρύνει τα προνοιακά επιδόματα δε δικαιολογείται σε καμιά περίπτωση, ενώ απαράδεκτη κοινωνικώς είναι και η επιβολή ΕΝΦΙΑ, όταν τα άτομα αυτά ξοδεύουν τεράστια χρηματικά ποσά σε φαρμακευτικές αγωγές και θεραπευτικά προγράμματα. Άλλη ρύθμιση η οποία πρέπει να διευθετηθεί άμεσα και προσβλέπει στην αξιοπρεπή διαβίωση των ατόμων ΑΜΕΑ είναι η εξασφάλιση του ακατασχέτου της αναπηρικής συντάξεως, όταν ειδικώς αυτή είναι το μοναδικό εισόδημά τους. Αντιστοίχως η προστασία της πρώτης κατοικίας και το ακατάσχετο αυτής ευθυγραμμίζεται στην προσπάθεια κατοχυρώσεως αυτών των άμεσων αναγκών, όπως η στέγαση, της οποίας η σημασία της προστασίας αναλύεται στο άρθρο 9 του Συντάγματος.
Η Χρυσή Αυγή συμπαρίσταται εμπράκτως στα άτομα αυτά καθώς δίνουν καθημερινώς έναν αληθινό αγώνα, ενώ καταγγέλλει το αντικοινωνικό, σκληρό και ανάλγητο πρόσωπο της κυβερνήσεως ΣΥΡΙΖΑ και των συνοδοιπόρων της. Είναι εμφανές ότι δε διστάζουν να απομυζήσουν οικονομικώς ακόμη και τα άτομα αυτά τα οποία, παρά τις έντονες δυσκολίες, προσπαθούν να διάγουν έναν αξιοπρεπή βίο.

21/9/16

Ερώτηση Π. Ηλιόπουλου για τη μεταφορά μαθητών από το "Παλαιό Τρίκερι"‏


Eρώτηση υπέβαλε ο βουλευτής Μαγνησίας της Χρυσής Αυγής Παναγιώτης Ηλιόπουλος για την αδυναμία μεταφοράς μαθητών που ανέκυψε, από το νησί «Παλαιό Τρίκερι» απέναντι στο Τρίκερι. Ο ανάδοχος που είχε αναλάβει τη μεταφορά μαθητών με θαλάσσιο ταξί, δήλωσε εύλογη αδυναμία καθώς το διατεθέν πόσο που κατέβαλε το υπουργείο μέσω της περιφέρειας μειώθηκε δραματικώς και έτσι η διενέργεια της θαλάσσιας μεταφοράς κατέστη ασύμφορη. Ο βουλευτής Μαγνησίας απευθύνθη στο υπουργείο Παιδείας καλώντας τους αρμοδίους να απαντήσουν βάσει ποιας διαδικασίας μειώθηκε το χρηματικό ποσό από το υπουργείο, ο καθορισμός του οποίου προκύπτει από την θαλάσσια απόσταση, και αν είναι δυνατός ο επαναπροσδιορισμός του διατιθέμενου χρηματικού ποσού ώστε να συνεχισθούν απροσκόπτως τα δρομολόγια και να εξυπηρετηθούν οι ελληνικές οικογένειες που διαμένουν στο νησί. 

Την ίδια στιγμή που έχει εγκριθεί προϋπολογισμός 9,2 εκ. ευρώ για την μεταφορά παιδιών λαθρομεταναστών από τα λεγόμενα hot spot σε άλλες δομές, το υπουργείο εξακολουθεί να είναι προκλητικά απέναντι στους Έλληνες μαθητές.

5/9/16

Περί της απουσίας του Παναγιώτη Ηλιόπουλου από το πανηγυράκι με Παυλόπουλο


Στις 3-4/9/16 πραγματοποιήθηκαν εκδηλώσεις στον Δήμο Ζαγοράς-Μουρεσίου για την επέτειο των εκατό χρόνων από την ίδρυση του Αγροτικού Συνεταιρισμού Ζαγοράς.
Στις πανηγυρικές εκδηλώσεις του Σαββάτου και της Κυριακής  που πραγματοποιήθηκαν από τον ίδιο τον Συνεταιρισμό της Ζαγοράς στην πλατεία του Αγίου Γεωργίου, ο δήμος Ζαγοράς-Μουρεσίου διοργάνωσε τελετή ανακήρυξης επίτιμου δημότη του μνημονιακού Προέδρου της Δημοκρατίας, Προκόπη Παυλόπουλου. Στην εκδήλωση αυτή προσκλήθηκε σύσσωμη η πολιτική, στρατιωτική και θρησκευτική ηγεσία του τόπου, πλην του βουλευτή του τρίτου κόμματος της χώρας και της τρίτης πολιτικής δύναμης της περιοχής.
Σε όχληση-διαμαρτυρία της Χρυσής Αυγής Μαγνησίας για τον εν λόγω αποκλεισμό του εκλεγμένου Βουλευτή και περιφερειακού συμβούλου, Παναγιώτη Ηλιόπουλου,  λάβαμε απάντηση μόνο από το γραφείο του δήμου Ζαγοράς-Μουρεσίου πως “εκ παραδρομής” δεν προσκλήθηκε ο βουλευτής, σπεύδοντας την τελευταία στιγμή να τον προσκαλέσει μόνο για την εκδήλωση της Κυριακής και όχι για την πολιτική εκδήλωση του Σαββάτου, στην οποία προσκλήθηκαν και μίλησαν κάθε γραφικός και μνημονιακός εκπρόσωπος του σάπιου πολιτικού συστήματος.
Ο Αγροτικός Συνεταιρισμός κώφευσε.
Αναρωτιόμαστε, ποια είναι τα αίτια που στέρησαν από τον βουλευτή της Χρυσής Αυγής την πρόσκληση για να παρευρεθεί στις εν λόγω εκδηλώσεις και να έρθει σε επαφή με τους πολίτες του Πηλίου; Αυτός είναι ο τρόπος με τον οποίο αντιλαμβάνονται τη Δημοκρατία;
Τονίζουμε ότι γνωρίζουμε την ιδεοληψία των διοργανωτών των εκδηλώσεων και τους ενημερώνουμε ότι με πονηρές και φθηνές τακτικές δεν θα μπορέσουν να ανακόψουν την ραγδαία άνοδο του λαϊκού ερείσματος της Χρυσής Αυγής στην περιοχή. Ο κόσμος γνωρίζει ότι ο εν λόγω βουλευτής είναι παρών με πλήθος παρεμβάσεων και ερωτήσεων στην ελληνική Βουλή για τα κακώς κείμενα του Πηλίου και ο Λαϊκός Σύνδεσμος Χρυσή Αυγή είναι η μοναδική πολιτική δύναμη που στέκεται έμπρακτα στο πλευρό του Έλληνα Αγρότη. Το μόνο που κατάφεραν μετά βεβαιότητας οι υπηρέτες των μνημονιακών κομμάτων είναι να μείνουν έκθετοι και υπόλογοι απέναντι στους Πηλιορείτες.
Λαϊκός Σύνδεσμος – Χρυσή Αυγή / Τ.Ο. Μαγνησίας

2/9/16

Η Χρυσή Αυγή στην Τελετή του 2ου ΤΕΕΠ στο Στεφανοβίκειο



Κλιμάκιο της Χρυσής Αυγής, με επικεφαλής το βουλευτή Μαγνησίας Παναγιώτη Ηλιόπουλο, παρευρέθη σήμερα 2/9 στην Τελετή για τη γενέθλια ημέρα του 2ου ΤΕΕΠ (Τάγματος Επιθετικών Ελικοπτέρων) στο Στεφανοβίκειο.



Στις 10.15′ ξεκίνησε η εκδήλωση στο στρατόπεδο «Υπολοχαγού Γ. Περισσάκη», έδρα της 1ης Ταξιαρχίας Αεροπορίας Στρατού, ενώ στη συνέχεια ακολούθησε επίδειξη με ελικόπτερα «Apache». O Συναγωνιστής και βουλευτής του νομού είχε την ευκαιρία να συνομιλήσει με αξιωματικούς καθώς και να περιηγηθεί στο χώρο του στρατοπέδου.



Η Χρυσή Αυγή στέκεται σταθερώς στο πλευρό των Ενόπλων Δυνάμεων και του αξιόμαχου στρατιωτικού δυναμικού, το οποίο διεξάγει έναν τιτάνιο αγώνα μέσα από αντίξοες συνθήκες και περιορισμένους οικονομικούς πόρους, να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις τις Πατρίδας, απαιτήσεις οι οποίες άπτονται της περιφρουρήσεως των Εθνικών μας Δικαίων και της προασπίσεως της Εθνικής Κυριαρχίας.


31/8/16

Παναγιώτης Ηλιόπουλος: 22.000 τέκνα λαθρομεταναστών θα κατακλύσουν τα ελληνικά σχολεία - ΒΙΝΤΕΟ


Ο βουλευτής Μαγνησίας της Χρυσής Αυγής στην δευτερολογία του σήμερα επί του επί του νομοσχεδίου του υπουργείου Παιδείας για την "ελληνόγλωσση και διαπολιτισμική εκπαίδευση" σημείωσε αρχικά ότι η Χρυσή Αυγή καταψηφίζει το εν λόγω νομοσχέδιο που αποσκοπεί στην υποβάθμιση της Ελληνικής Παιδείας.

H Παιδεία πρέπει να έχει ελληνικό και εθνικό προσανατολισμό και να δίνει τα κατάλληλα εφόδια στα Ελληνόπουλα είτε βρίσκονται στην Πατρίδα μας είτε στο εξωτερικό.

Ο Παναγιώτης Ηλιόπουλος επανέλαβε ότι ο ανθέλληνας υπουργός Φίλης με το παρόν νομοθέτημα θα κατακλύσει τα ελληνικά σχολεία με 22.000 τέκνα λαθρομεταναστών.

Τέλος, ο Συναγωνιστής τόνισε ότι πρέπει να δοθεί ιδιαίτερη μέριμνα για την πρόσληψη μονίμων καθηγητών στα σχολεία ειδικής αγωγής.

30/8/16

Παναγιώτης Ηλιόπουλος: Προτεραιότητα της ανθελληνικής σας κυβέρνησης είναι οι λαθρομετανάστες - Μισείτε κάθε τι ελληνικό! ΒΙΝΤΕΟ


Χειμαρρώδης ο Συναγωνιστής και βουλευτής Μαγνησίας Παναγιώτης Ηλιόπουλος απόψε Τρίτη στο βήμα της βουλής, εξαπέλυσε σφοδρή κριτική στον εθνομηδενιστή Ν. Φίλη και στην εθνικώς ολέθρια συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, η οποία τηρεί ευλαβικώς τα προστάγματα της παγκοσμιοποιήσεως.


 Αρχικώς κατήγγειλε το σχέδιο νόμου στο σύνολό του, το οποίο είναι εμφανώς προσανατολισμένο στην αποδόμηση της εθνικής παιδείας, ενώ οι συμπεριλαμβανόμενες διατάξεις θέτουν στο στόχαστρο την ελληνική εκπαίδευση και νεολαία. Συγκεκριμένα κατέδειξε την απαράδεκτη στάση της συγκυβερνήσεως απέναντι στις ελληνικές οικογένειες, τα παιδιά των οποίων εκτοπίζονται από τη δημόσια παιδεία εξαιτίας των προνομιακών, σκανδαλωδών παροχών των λαθρομεταναστών.

Επεσήμανε την αδικαιολόγητη και προκλητική διασπάθιση εκατομμυρίων ευρώ για την ένταξη και αφομοίωση χιλιάδων παιδιών λαθρομεταναστών στα δημόσια εκπαιδευτικά ιδρύματα, ενώ ταυτοχρόνως αποκάλυψε την υπόγεια δράση της ΝΔ και τις οικονομικές συνδιαλλαγές με επιχειρηματικά συμφέροντα των διάφορων Μ.Κ.Ο, σχέσεις που έχει αναπτύξει το συγγενικό περιβάλλον του κ. Μητσοτάκη.

Όπως ανέφερε ο Συναγωνιστής Π. Ηλιόπουλος, όλες αυτές οι ενέργειες συνιστούν προπαρασκευαστικές πράξεις δημιουργίας κατάλληλων συνθηκών για τη μονιμοποίηση, εγκατάσταση και πλήρη αφομοίωση τεραστίων μαζών αλλοδαπών. «Η Ελλάδα μας δεν θα καταντήσει ένα πολυφυλετικό σύμφυρμα, ούτε ισλαμικό προτεκτοράτο. Η Χρυσή Αυγή, συνιστά την εγγύηση του Ελληνικού Μέλλοντος», κατέληξε.

23/8/16

Τελετή Μνήμης Θερμοπυλών: Σάββατο 3 Σεπτεμβρίου, Μνημείο Λεωνίδα, 19:30


Εκεί όπου η Εθνική Πίστη έγινε συνώνυμη της Θυσίας υπέρ της Πατρίδος,
Εκεί όπου η Θυσία μετατρέπεται σε Αιώνια Προσταγή Αγώνα για Ελευθερία,

Εκεί όπου η Ελευθερία αναδύεται ως Ιδανικό ελληνικό, άφθαρτο και καθάριο στο πέρασμα των αιώνων,

Εκεί όπου οι ορδές των βαρβάρων γονάτισαν μπρος στην Ελληνική Ανδρεία,

Εκεί οι Χρυσαυγίτες θα υψώσουν ξανά τις Γαλανόλευκες και τις Σημαίες με τον Μαίανδρο, για να καταδείξουν στους δειλούς και στους προσκυνημένους του σύγχρονου κόσμου, πως το Θάρρος μένει Άπαρτο και Φρούριο η Τιμή!

Ιερό Πεδίο Θερμοπυλών - Σάββατο 3 Σεπτεμβρίου - Ώρα 19:30
Επιτροπή Εθνικής Μνήμης


22/8/16

Η αντιμετώπιση της αποχαυνώσεως των μαζών ο βασικός στόχος των Εθνικιστών


Έτος 2016, μήνας Αύγουστος. Θα περίμενε κανείς ένα λαό σε αναβρασμό, τουλάχιστον σε διαρκή ένταση. Ένα λαό που ευρίσκεται σε μια δυναμική ετοιμότητα και εγρήγορση. Ένα λαό που προσμένει εναγωνίως ένα απλό έναυσμα, μια αφορμή να εγερθεί, να επαναστατήσει, να ξεχυθεί στους δρόμους, να διεκδικήσει τα δίκαιά του, να προασπίσει την ίδια του την υπόσταση, να υπερασπίσει το μέλλον της νέας γενιάς, των παιδιών. Όμως τίποτε.

Aδυνατεί να αντιληφθεί την πραγματικότητα, οι προεκτάσεις της οποίας επιδρούν καταλυτικώς σε κάθε πτυχή της ιδιωτικής, οικογενειακής και κοινωνικής ζωής. Δεν δύναται αυτός ο καταρρακωμένος, εκ της υλιστικής διαβιώσεως και καταναλωτικής δίνης, λαός να αντιληφθεί ότι ο πολιτικός αυτός μισελληνικός συρφετός, που έχει αναλάβει τη διακυβέρνηση της χώρας, δρα δυναμικώς και συστηματικώς με ακριβή μεθοδολογία ενάντια στην ίδια την υπόσταση, σύνθεση και σύσταση της ελληνικής κοινωνίας. Δέχεται μηχανικώς τα ερεθίσματα, αρνείται όμως να υπεισέλθει σε μια ουσιαστική κριτική αξιολόγηση. Έρμαιο των εξελίξεων, το πλήθος αυτό υποτάσσεται πλέον αδιαμαρτυρήτως στη βούληση της αντεθνικής πολιτικής ηγεσίας, ανίκανο να προβάλει αντιστάσεις ή να εγείρει έστω τυπικώς ενστάσεις για τα εξελισσόμενα ανοσιουργήματά της εις βάρος του ελληνικού λαού και Έθνους.

Πράγματι καθίσταται αντιληπτή μια ακατάληπτη ανοχή, μια ακατανόητη απάθεια ενός μεγάλου μέρους του λαού. Προς τι όλη τούτη η αδράνεια; Λόγω της καλοκαιρινής ραστώνης; Όχι βέβαια. Εδώ και ενάμιση έτος περίπου (αλλά και παλαιότερα επί επαράτου εθνομηδενιστικής Νέας Δημοκρατίας και κλεφτοΠασόκ), βιώνουμε το έργο της απόλυτης εθνοαποδομήσεως, τόσο σε επίπεδο πολιτικό όσο και σε επίπεδο κοινωνικό. Σε καμιά περίπτωση δεν υπάρχει διάθεση διαχωρισμού της τωρινής καταστάσεως από τις προηγούμενες κυβερνήσεις. Όμως συμβαίνει κάτι το ανεπανάληπτο και αξιοσημείωτο. Το ετερογενές αυτό πολιτικό κυβερνόν μόρφωμα διαρρηγνύει ωμώς και παντοιοτρόπως την υγιή εθνική βάση, η οποία ως κεντρικός άξονας και αμετάβλητη διαχρονική αρχή των κοινωνικών δομών, συνεκρατούσε τις επιχειρούμενες παρεκκλίνουσες πολιτικές συμπεριφορές. Έστω προσχηματικώς και υπό το φόβο μιας ενδεχόμενης λαϊκής δυσαρέσκειας ή και κατακραυγής, οι προηγούμενες κυβερνήσεις είχαν περιορισθεί σε μια  έμμεση, υπόγεια εθνοδιαλυτική δραστηριότητα έτσι όπως αυτή υπαγορεύεται από τα ξένα κέντρα εξουσίας. Υπήρχε ένα είδος εθνοδιαβρωτικής δράσεως, το οποίο οι μεγάλες λαϊκές μάζες έκαναν πως δεν έβλεπαν, αφοσιωμένες στην μανία του άκρατου καταναλωτισμού, του φθοροποιού υλισμού, των πολιτικών αγκυλώσεων και κομματικών εξαρτήσεων. Οι κυβερνητικές παλινωδίες, οι πολιτικές κυβιστήσεις, οι εικονικές πατριωτικές κορώνες και οι λεονταρισμοί αποπροσανατόλιζαν τον εύπιστο και πάντα προδωμένο αυτό λαό, καθιστώντας τον ανίκανο να ορθώσει το ανάστημά του.

Τώρα όμως οι ιθύνοντες νόες και οι ταγοί του ανθελληνικού και διεφθαρμένου καθεστώτος έχουν υπερβεί κατά πολύ τα εσκαμμένα. Ο παρακμιακός κόσμος που εκπροσωπούν, οι άρρωστες αντιλήψεις τους, οι μηδενιστικές τους απόψεις και οι επικίνδυνες ιδεοληψίες τους εφαρμόζονται κατά γράμμα με ιδιαίτερη θέρμη και υπερβάλλοντα ζήλο. Και τι πράττει ο λαός; Απολύτως τίποτε. Ένα πέπλο διαρκούς ανοχής, μια εντεινόμενη παροξυσμική απάθεια διαποτίζει εμφανώς τις μάζες. Μοναδικό αποκλειστικό μέλημα η ικανοποίηση εικονικών αναγκών έτσι όπως αυτές αναδεικνύονται από το διεθνές καπιταλιστικό σύστημα της ισοπεδωτικής παγκοσμιοποιήσεως. Μια μάζα η οποία δέχεται απαθώς παραστάσεις γεγονότων, δειλά δειλά σχηματίζει άποψη αλλά ως εκεί. Η περιρρέουσα ατμόσφαιρα συνιστά αναντιλέκτως αποτρεπτικό παράγοντα συγκροτήσεως καθορισμένης σκέψεως, αντιλήψεως και φυσικά οποιασδήποτε προπαρασκευαστικής ενέργειας αντιστάσεως. Εκτός όμως της σκανδαλώδους αδράνειας, υπάρχει και η άρνηση. Μια κατάσταση στατική, η οποία «κλειδώνει» οποιαδήποτε αυτόματη ενεργοποίηση ενστίκτων αυτοσυντηρήσεως, ενώ ταυτοχρόνως η άρνηση αυτή προτείνει ως «αντίδραση» την ολοκληρωτική άφεση και πλήρη ανοχή, ακόμα και αν αυτές σηματοδοτούν το θάνατο. Με αυτό τον τρόπο το άτομο καθίσταται ανίκανο να διαφυλάξει έστω ενστικτωδώς την ύπαρξή του και να υπερασπισθεί έστω σε αμυντικό επίπεδο τη σφαίρα ελευθερίας του. Αυτός ακριβώς είναι και ο απώτερος στόχος του συστήματος: Να εμφιλοχωρούν καταιγιστικώς στο πεδίο δράσεως του ατόμου τα απαραίτητα κατασκευασμένα ερεθίσματα, ώστε όχι μόνο να το αποδυναμώνουν από οποιαδήποτε υποσυνείδητη αντανακλαστική αντίδραση, αλλά να συνθλίβουν οποιαδήποτε ενστικτώδη εκδήλωση για Ζωή.

Μέσω της αριστοτεχνικής αυτής συστημικής τακτικής της εθελούσιας απώσεως από την ανάγκη διεκδικήσεως δικαίων και εγγενών δικαιωμάτων, γεννάται ο νέος τύπος αδρανούς ανθρώπου: Ένα γρανάζι του παγκόσμιου μηχανισμού χωρίς σκέψη, βούληση και λόγο. Ενεργούμενο των παγκόσμιων εξουσιαστικών προσταγμάτων. Ένας αριθμός μιας άμορφης και ετερογενούς μάζας, ένα άτομο το οποίο αδυνατεί εκ των πραγμάτων να επαναπρογραμματίσει δεδομένα, καθώς τα αισθητήρια και νοητικά εργαλεία της κριτικής αξιολογήσεως και αντιληπτικής ικανότητας έχουν ατονίσει και σαρωθεί από τον μηχανισμό παραγωγής στερεοτύπων και συγκεκριμένης σκέψεως εντός αυστηρώς καθορισμένων πλαισίων. Η δυσανάλογη αύξηση της λειτουργικότητας του συναισθηματικού πεδίου εις βάρος αυτού της λογικής μέσω της μετατοπίσεως του βάρους της ερμηνείας αντικειμενικών γεγονότων στο πεδίο του συναισθήματος, οι συνεχείς επικοινωνιακές τακτικές, απευθυνόμενες στο θυμικό μέρος και η δύναμη της εικόνας των μίντια είναι οι κύριοι συντελεστές διαμορφώσεως της εγκληματικής απάθειας. Υπό το πρίσμα ενός κίβδηλου ανθρωπισμού και ψευδεπίγραφης αλληλεγγύης κατασκευάζεται ο νέος αυτός τύπος ανθρώπου.

Κάποιοι όμως αρνούνται να μείνουν απαθείς στις εξελίξεις αυτές, και προπαντός αρνούνται να δώσουν Γη και Ύδωρ τόσο στους εγχώριους υπαλληλίσκους όσο και στα διεθνή αφεντικά τους. Για αυτό το λόγο, αυτοί οι μαχητές δεν διεξάγουν αποκλειστικώς ιδεολογικοπολιτικό αγώνα, αλλά έναν αγώνα που στοχεύει στην Πνευματική και Ηθική Έγερση. Έναν αγώνα που αντανακλά τα προστάγματα των Ηρώων της Φυλής μας, έτσι όπως αυτά αντηχούν αιωνίως και προτρέπουν τον Άνθρωπο να κοιτά ψηλά, εμπρός και να μάχεται οτιδήποτε τον καθιστά δέσμιο. Η Χρυσή Αυγή συνιστά το Ηθικό κύμα Πνευματικής Ανατάσεως, μια διαδικασία επίπονη αλλά νομοτελειακή. Εμείς έχουμε το Πνεύμα, αυτοί την ύλη. Εμείς έχουμε την Αρετή, αυτοί το χρήμα. Οι Έλληνες Εθνικιστές όσο και να διαβουκολούνται από το διεφθαρμένο πολιτικό και μιντιακό σύστημα, όσο και να συκοφαντούνται ανεπιτυχώς και να καταφρονούνται από τις μαριονέτες του καθεστώτος και τα μίσθαρνα όργανά του σε τόσο μεγάλο βαθμό ώστε η στρέβλωση να θεωρείται αλήθεια, θα συνεχίσουν τον υπέροχο αυτό Αγώνα, διότι η Ψυχή συνιστά παράγοντα ισχυρότερο από το υλικό συμφέρον. Η συστράτευση στις τάξεις της Χρυσής Αυγής συνιστά εθνική και κοινωνική αναγκαιότητα. Με Συνέπεια, Τιμή και Πίστη θα επέλθει η Εθνική Ανάταση και η Κοινωνική Ανασύνθεση. Από το Λαό και με το Λαό.

                                                                                                                   Γεώργιος Σύρος

10/8/16

Αντίοχος Γ', ο Μέγας στρατηλάτης των ελληνιστικών χρόνων



Τα ελληνιστικά χρόνια αποτελούν ίσως την πιο ενδιαφέρουσα και πιο γοητευτική περίοδο από άποψη σημαντικών και ραγδαίων εξελίξεων, αποτέλεσμα διεξαγωγής αδιάλειπτων μαχών, ακατάπαυστης δράσεως και αδιάπτωτης εντάσεως, πολεμικών συγκρούσεων και καθοριστικών αναμετρήσεων σε έναν ατελείωτο γεμάτο αίμα αγώνα των Επιγόνων για την ανασύσταση, μέσω της εδραιώσεως των επιμέρους βασιλειών, της κοσμοκρατορίας του Αλεξάνδρου. Σύμφωνα με τον Wilckem,η αστείρευτη ενεργητικότητα και ακατάβλητη μαχητικότητα των Διαδόχων και Επιγόνων τους κατατάσσει ανάμεσα στις κορυφαίες προσωπικότητες της παγκόσμιας ιστορίας. Ωστόσο, τα ελληνιστικά χρόνια και τα επιτεύγματα όλων των μεγάλων αυτών ανδρών δεν είναι ευρέως γνωστά, καθώς έχουν επισκιασθεί από τη λάμψη της προηγηθείσης κλασσικής εποχής αλλά και της μεταγενέστερης δυναμικής ρωμαϊκής κυριαρχίας. Στην δημόσια εκπαίδευση βεβαίως δε γίνεται ούτε καν λόγος για την περίοδο αυτή της αδιαμφισβήτητης ελληνικής ισχύος, ενώ είναι κατάδηλο ότι απαξιώνεται συλλήβδην η Ελληνική Ιστορία από το μισελληνικό πολιτικό κατεστημένο.

Από τις εμβληματικότερες μορφές, λοιπόν, των Ελλήνων ηγεμόνων ήταν ο Αντίοχος ο Γ’, ο οποίος επωνομάσθη «Μέγας». Υιός του Καλλίνικου (Σελεύκου του Β’) και της Λαοδίκης, εγεννήθη το 241 π.Χ και κατέστη αυτοκράτορας της αυτοκρατορίας της δυναστείας των Σελευκιδών το 223 π.Χ, μετά την αναπάντεχη δολοφονία του αδερφού του, Σελεύκου Γ’ Κεραυνού.

Μετά από την πρώτη αποτυχημένη προσπάθεια καταστολής εξεγέρσεων στη Μηδία και Περσίδα, ο Αντίοχος άρχισε να αναδιοργανώνει το στράτευμα με σκοπό μια δυναμική εκστρατεία με επικεφαλής τον ίδιο. Αρχικώς όμως έπρεπε να διασφαλίσει την επικυριαρχία του στην ευαίσθητη περιοχή της Κοίλης Συρίας από τις απειλητικές διαθέσεις του πτολεμαϊκού βασιλείου και να καλύψει τα νώτα του σε μια προσπάθεια ανακαταλήψεως των απολεσθεισών ανατολικών επαρχιών. Έτσι τα στρατεύματα των Σελευκιδών εισέβαλαν το 219 π.Χ στην Κοίλη Συρία, την προέλαση των οποίων όμως ανέκοψαν οι συνασπισμένες δυνάμεις πτολεμαίων και Αιτωλών στο Λίβανο, στη κοιλάδα του ποταμού Μαρσύα.

Η σύρραξη (221 π.Χ – 217 π.Χ) είναι γνωστή ως Δ’ Συριακός πόλεμος, μια προσπάθεια του Αντιόχου Γ’ να αποκαταστήσει το εύρος και την αίγλη της σελεύκειας αυτοκρατορίας, στο επίπεδο που έφθασε ο Σέλευκος Α’ ο Νικάτωρ. Αν και σημείωσε εντυπωσιακές νίκες ανακαταλαμβάνοντας όλες τις πόλεις της Κοίλης Συρίας, η τελική αναμέτρηση του πολέμου ήταν η ναυμαχία της Ραφίας (217 π.Χ.). Ο Πτολεμαίος Δ’ ο Φιλοπάτωρ, ηγεμόνας του ελληνιστικού βασιλείου των Λαγιδών (ή Πτολεμαίων) με 50.000 άνδρες νίκησε τον Αντίοχο Γ’. Η μετέπειτα πορεία του Αντιόχου στην Ασία, γνωστή ως «Αντιόχου Ανάβασις» καταμαρτυρεί τις ασύγκριτες ικανότητές του μεγάλου στρατηγού, εφάμιλλες με αυτές του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Η πορεία προς Ανατολάς θα του προσέδιδε το προσωνύμιο «Μέγας».

Οι βλέψεις του πλέον επικεντρώνονται στην οριστική υποταγή της Παρθίας και Βακτρίας. Το 210 π.Χ εισβάλλει στην Παρθία, καταστρέφει καίριες οχυρές θέσεις και αναγκάζει τους Πάρθους να αναγνωρίσουν την ηγεμονία του. Εγκαθιστά φρουρούς και επιβάλλει ετήσιο φόρο υποταγής. Ο επόμενος στόχος ήταν η Βακτρία η οποία είχε ανεξαρτητοποιηθεί από το 250 π.Χ. Ο ηγέτης της Βακτρίας Ευθύδημος πράττει το μοιραίο λάθος να αντιμετωπίσει στο πεδίο της μάχης τον πανίσχυρο στρατό του Αντιόχου, αποτελούμενο από 45.000 επίλεκτους μαχητές. Στις όχθες του Αρείου ποταμού, ο μέγας στρατηλάτης συντρίβει τα βακτριανά στρατεύματα του Ευθυδήμου, τα οποία και υποχωρούν εντός της πόλεως των Βάκτρων. Οι πολιορκημένοι διαθέτοντας τεράστια αποθέματα υπομονής, άντεξαν δύο έτη σκληρής πολιορκίας, η οποία διεξήχθη με την τελευταία λέξη της τεχνολογίας της εποχής. Τεράστιοι πολιορκητικοί κριοί, και πολιορκητικές μηχανές όπως η ελέπολις έβαλαν συνεχώς εναντίον των τειχών. Τελικώς ο Ευθύδημος διαβλέποντας την προδιαγεγραμμένη μοίρα του λαού του, υπεισέρχεται σε διαπραγματεύσεις οι οποίες και οδηγούν σε υποταγή της Βακτρίας και στην τυπική επισφράγιση της κυριαρχίας του Αντιόχου. Ο στρατηλάτης αναχωρεί έπειτα για Ινδία, όπου προέβη σε μια ωμή επίδειξη στρατιωτικής δυνάμεως στους ηγέτες της. Δηλώνοντας και αυτοί υποταγή, ο Αντίοχος ξεκινά για την επιστροφή, εδραιώνοντας παντού την κυριαρχία του. Ύψιστος στόχος του ήταν η ανασύσταση του βασιλείου της δυναστείας των Σελευκιδών, κατά τα πρότυπα της αυτοκρατορίας του Αλεξάνδρου. Πράγματι η ανεξάντλητη ισχύς, η ακλόνητη θέλησή του και τα αξεπέραστα κατορθώματά του αγγίζουν τα αντίστοιχα του Αλεξάνδρου. Επεδίωκε τον πλήρη έλεγχο και την πάταξη κάθε ενέργειας η οποία θα αποτελούσε απειλή για την απόλυτη εξουσία του. Αυτό βεβαίως σήμαινε για τον Αντίοχο ότι έπρεπε να κλείσει τους ανοιχτούς λογαριασμούς με το πτολεμαϊκό βασίλειο.

Η σύγκρουση αυτή, ο Ε’ Συριακός πόλεμος (202 π.Χ -198 π.Χ) αποτελεί ένα σύνολο εκπληκτικών επιτευγμάτων του Σελευκίδη ηγεμόνα, το οποίο απέφερε στους Σελευκίδες την πολυπόθητη Κοίλη Συρία. Στη μάχη του Πανείου το 198 π.Χ, ο Αντίοχος εξολοθρεύει τις δυνάμεις πτολεμαίων υπό του Αιτωλού Σκόπα και καθίσταται αδιαφιλονίκητος ηγέτης. Οι κτήσεις του επεκτείνονται από τη Λυσιμάχεια της Θράκης μέχρι την Ινδία. Αν εξαιρέσει κανείς το βασίλειο των Πτολεμαίων στην Αίγυπτο, το επίτευγμα αυτό  προσέγγισε το αλεξανδρινό θαύμα. Η χρονική αυτή στιγμή είναι καθοριστική για την παγκόσμια ιστορία καθώς οι ελληνιστικές κτήσεις εφάπτονται με τις ρωμαϊκές. Οι δύο κόσμοι έρχονται σε επαφή για πρώτη φορά υπό το βάρος τόσου τεταμένου κλίματος. Αν έπειτα είχαν ληφθεί διαφορετικές αποφάσεις και επακολουθήσει διαφορετικές εξελίξεις στους στρατιωτικούς συσχετισμούς και επιλογές, ίσως τώρα ο κόσμος να ήταν διαφορετικός. Η ρωμαϊκή ιστορία αυτή την περίοδο βρίσκεται στον απόηχο του ρωμαϊκού θριάμβου εναντίον της Καρχηδόνας. Ο Σκιπίωνας ο Αφρικανός εξανάγκασε τον Αννίβα σε μάχη στην Αφρική και στη μάχη της Ζάμας το 202 π.Χ οι Ρωμαίοι εκδικούνται νικηφόρως για τους νεκρούς τους στην ολέθρια μάχη των Καννών πριν 14 έτη και προετοιμάζονται για την παγίωση της κυριαρχίας τους στη Μεσόγειο.

Στην Ελλάδα οι εξελίξεις είναι επίσης ραγδαίες και καθοριστικές. Μετά τη μάχη στις Κυνός Κεφαλές το 197 π.Χ, οι Αιτωλοί οι οποίοι συμμάχησαν με τους Ρωμαίους ενάντια στους Μακεδόνες του Φιλίππου του Ε’, αποχωρούν απογοητευμένοι από τη ρωμαϊκή συμμαχία καθώς κανένα από τα αιτήματά τους δεν ικανοποιήθη και απευθύνονται στον Αντίοχο.
Ο Σελευκίδης στρατηλάτης διολίσθησε στο ατόπημα να αναμειχθεί σε περιπέτειες μοιραίες, ενώ θα μπορούσε να προτάξει την επιπόλαιη συμπεριφορά των Αιτωλών, ως ισχυρό διαπραγματευτικό μέσο, στους Ρωμαίους. Τελικώς παρεσύρθη σε συμμαχία μαζί τους αντιλαμβανόμενος ότι επίκειται η σύγκρουση με τους Ρωμαίους. Προελαύνει στην Ελλάδα με σχετικώς μικρή στρατιωτική δύναμη το 192 π. Χ, ενώ οι Ρωμαίοι παρατάσσουν μια υπατική στρατιά. Στη μάχη που διεξήχθη στο χώρο των Θερμοπυλών το 191 π.Χ, οι Ρωμαίοι νικούν τις δυνάμεις του Αντιόχου. Αμέσως ο Αντίοχος υποχωρεί στην Μ. Ασία, ενώ προηγουμένως είχε ήδη διατάξει μαζική στρατολόγηση. Η μάχη που επακολούθησε στο Σίπυλο της Μαγνησίας στη Μ. Ασία ήταν μια σύγκρουση τιτάνων. Ο Αντίοχος παρατάσσει μια τεράστια στρατιωτική δύναμη 70.000 ανδρών, ενάντια στους Ρωμαίους, με άριστα εκπαιδευμένους οπλίτες, 26.000 Έλληνες φαλαγγίτες επίστρατους, θωρακισμένους ιππείς, τους περιβόητους Σελευκίδες κατάφρακτους, μονάδες ιπποτοξοτών, μισθοφόρους, Γαλάτες, δρεπανηφόρα άρματα και 54 ή 64 ινδικούς ελέφαντες.
Οι Ρωμαίοι από την άλλη πλευρά, αντιπαρατάσσουν τέσσερις λεγεώνες και τους Περγαμηνούς μαχητές. Ο στρατηγός Λούκιος Κορνήλιος Σκιπίων (ο αδελφός του Σκιπίωνα του “Αφρικανού”) ο επωνομασθείς και “Ασιατικός” ήταν επικεφαλής 56.000 ανδρών, κυρίως Ρωμαίοι και Ιταλοί σύμμαχοι και 10.000 Περγαμηνοί (ίσως και περισσότεροι) υπό του Ευμένους.

Στην αρχή της μάχης φάνηκε να εισχωρούν βιαίως οι πολεμιστές του Αντιόχου στις ρωμαϊκές παρατάξεις, όμως οι Ρωμαίοι ανασυνετάχθησαν και ανταπέδωσαν τα χτυπήματα. Ο Ευμένης ήταν άριστος σύμβουλος των Ρωμαίων καθώς τους υπεδείκνυε τους απαιτούμενους στρατιωτικούς ελιγμούς στα ασιατικά εδάφη. Άλλωστε η ομίχλη και η καταρρακτώδης βροχή δυσχέραινε σημαντικώς την ανάπτυξη του τεράστιου στρατού του Αντιόχου. Τα δρεπανηφόρα άρματα διελύθησαν καθώς τα άλογα αφήνιασαν και οι ηνίοχοι εξοντώθηκαν. Η μονοδιάστατη δράση των σαρισοφόρων προς τα εμπρός, έδωσαν την ευκαιρία στους Περγαμηνούς να καταφέρουν θανατηφόρα χτυπήματα από το πλάϊ, καθώς από εκεί η φάλαγγα ήταν ευάλωτη. Μετά την αναποτελεσματική καταδίωξη που πραγματοποίησε ο Αντίοχος στο ρωμαϊκό στρατόπεδο, είδε το στρατό του να διαλύεται και οι εναπομείναντες μαχητές να προσπαθούν να υπερασπίζονται μάταια το σελευκιδικό στρατόπεδο. Στην κρίσιμη στιγμή η στρατιά του Σελευκίδη ηγεμόνα χάνει την ενότητά της, η οποία απώλεια γίνεται άμεσα αντιληπτή από τις ρωμαϊκές λεγεώνες, οι οποίες εφορμούν μαζικώς. Επακολούθησε σφαγή ανελέητη. Για τον Σελευκίδη στρατηλάτη η έκβαση της μάχης απέβη ολέθρια. Η μάχη της Μαγνησίας αποτέλεσε την αρχή της παρακμής της ελληνιστικής δυναστείας και του συριακού βασιλείου, ενώ το 64 π.Χ ο Γναίος Πομπηϊος μετέτρεψε το βασίλειο των Σελευκιδών σε ρωμαϊκή επαρχία με το όνομα “Syria”.
Το 188 π.Χ υπεγράφη η συνθήκη της Απάμειας η οποία και έθεσε τέλος στους Αντιοχικούς πολέμους ενάντια στη Ρώμη. Παρ’ όλα αυτά ο Αντίοχος επιδεικνύοντας εκ νέου αστείρευτη ενεργητικότητα, προέβη σε νέες εκστρατείες προς ανακατάληψη των ανατολικών σατραπειών, όπου οι Πάρθοι επαναστάτησαν ξανά. Σε εκστρατεία στη Μηδία το 187 π. Χ βρήκε το θάνατο. Αυτός υπήρξε ο Αντίοχος Γ’ ο Μέγας. Ένας από τους σπουδαιότερους ηγεμόνες και στρατηλάτες των ελληνιστικών χρόνων, τα ανδραγαθήματα του οποίου θα αντηχούν στους αιώνες των αιώνων.