13/10/08

13 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ – ΜΝΗΜΗ ΠΑΥΛΟΥ ΜΕΛΑ


Ό,τι και αν υπογράψουν οι εξουσιαστές αυτού του τόπου με τις ευλογίες του κατεστημένου της πλουτοκρατίας και της ξένης «προστασίας», ό,τι και αν συμφωνήσουν, δεν πρόκειται να διαγράψουν την αλήθεια και το δίκαιο της Ιστορίας: Η ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΚΑΙ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΗ! Η ζωή θα πετάξει στο σκουπιδοτενεκέ της λήθης και στο ανάθεμα των αιώνων κάθε ανιστόρητη και ανθελληνική συμφωνία.

Στις 13 Οκτωβρίου του 1904 Ο ΠΑΥΛΟΣ ΜΕΛΑΣ προδομένος από Βούλγαρους κομιτατζήδες κυκλώθηκε από τουρκικό απόσπασμα στο χωριό Σιάτιστα της Μακεδονίας. Εκεί άφησε και την τελευταία του πνοή, πολεμώντας για την Ελλάδα. Ο θάνατός του ξεσήκωσε τον λαό μας, συγκλόνισε αυτούς, που λίγα χρόνια μετά ελευθέρωσαν οριστικά την γη του Αλεξάνδρου με τους θρυλικούς Βαλκανικούς πολέμους.

Ο επίσης Μακεδονομάχος Ίων Δραγούμης, που έμελλε να πεθάνει 16 χρόνια μετά από σφαίρες Ελλήνων, γράφει αφιερωμένο στον θάνατό του το βιβλίο «Ηρώων και Μαρτύρων Αίμα».
Και ο Κωστής Παλαμάς στην «Πολιτεία και Μοναξιά» για το θάνατό του πλάθει τους στίχους:
«Σε κλαίει ο λαός. Πάντα χλωρό να σειέται το χορτάριστον τόπο, που σε πλάγιασε το βόλι, ω παλληκάρι. Πανάλαφρος ο ύπνος σου, του Απρίλη τα πουλιάΣαν του σπιτιού σου να τ’ ακούς λογάκια και φιλιά,Και να σου φτάνουν του χειμώνα οι καταρράχτες, Σαν τουφεκιού αστραπόβροντα και σαν πολέμου κράχτες. Πλατειά του ονείρου μας η γη και απόμακρη. Και γέρνεις Εκεί και σβεις γοργά.Ιερή στιγμή. Σαν πιο πλατειά τη δείχνεις, και τη φέρνεις Σαν πιο κοντά».

Αυτοί που σήμερα εξουσιάζουν την χώρα με τους νόμους της μίζας και της κομπίνας θέλουν να μας κάνουν να λησμονήσουμε τους ΗΡΩΕΣ, να μας οδηγήσουν στην αδιαφορία, να μας πείσουν ότι ΔΕΝ ΓΙΝΕΤΑΙ ΤΙΠΟΤΕ, να μας οδηγήσουν σε έναν απόλυτο μηδενισμό, σε μια πίκρα και απογοήτευση. Όμως, το αίμα του Παύλου Μελά χύθηκε, το αίμα των Ηρώων, η λατρεία των ξεχωριστών προγόνων επιβάλλει να ξεφύγουμε από την θανάσιμη ατραπό των πολλών, των αδιάφορων, των εχθρών στην ουσία του Έθνους μας. Όσο και αν θέλουν να λησμονήσουμε, όσο και αν οι καιροί είναι πικροί και δύστυχοι πάντα Η ΕΘΝΙΚΗ ΠΙΣΤΗ ΚΑΙ ΜΝΗΜΗ θα είναι ζωντανή και θα μας δίνει την Ελπίδα για ένα διαφορετικό ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΑΥΡΙΟ.

"Να συνεχίσετε τον αγώνα. Μη δειλιάσετε. Θα συναντήσετε κακουχίες, στερήσεις, προδοσία, θάνατο. Χαλυβδώστε την ψυχή σας, μη λυγίσετε. Όλα για την πατρίδα, όλα. Διώξτε τους δολοφόνους απ' τα ιερά χώματα της Μακεδονίας μας. Όλα, όλα για την ελευθερία της Μακεδονίας. Όλα για τη ζωή σας.Αξίζει να πεθαίνει κανείς για τη Μακεδονία, για την Ελλάδα.".

Αναρτήθηκε από Σπάρτακος

5/10/08

Ούτε Δεξιά - Ούτε Αριστερά: Λαϊκός Εθνικισμός για την Πατρίδα και τον Λαό

Η αντίθεσή μας στην αριστερή ρητορική σχετικά με την υποκριτική τους στάση απέναντι στη συνεχιζόμενη κοινωνική εξαθλίωση δε σημαίνει σε καμμιά περίπτωση πως θα πρέπει οι Εθνικιστές Επαναστάτες να γίνονται απολογητές δεξιών συνταγών για την οικονομία. Το δίπολο «δεξιά»-«αριστερά» δεν μας αφορά, όπως δεν μας αφορούν και οι «λύσεις» τις οποίες προτείνουν οι πολιτικοί φορείς αυτών των απόψεων.

Το τελευταίο χρονικό διάστημα, και μετά από αλλεπάλληλες ταλαντεύσεις, το κόμμα του Γιώργου Καρατζαφέρη εμφανίζεται ως προμαχώνας της δεξιάς παράταξης, υιοθετώντας τη λογική της ελεύθερης αγοράς, εγκαταλείποντας τη μέχρι πρότινος αντινεοφιλελεύθερη συνθηματολογία. Έτσι, ο ΛΑ.Ο.Σ. τίθεται ξεκάθαρα υπέρ της αναθεώρησης του άρθρου 16, ενώ στην ουσία της συζήτησης οι εκπρόσωποι του κόμματος εμφανίστηκαν με επιχειρήματα, τα οποία εντάσσονται παραδοσιακά στην φιλελεύθερη υπεράσπιση της αγοράς. Χαρακτηριστική η δήλωση ενός βουλευτή του κόμματος στη Βουλή: «Εμεί θέλουμε να το λέμε ανοιχτά, εμείς λέμε ιδιωτικά πανεπιστήμια». Έτσι δεν κάνει τίποτε άλλο από το να προασπίζει το κύρος του προέδρου, ο οποίος μιλά φανατικά υπέρ των ιδιωτικών πανεπιστημίων με την …προϋπόθεση της «ποσόστωσης του 15% για παιδιά των φτωχών οικογενειών».

Είναι φανερός ο λαϊκισμός του Καρατζαφέρη, που δεν αντέχει όμως σε καμμία πραγματικότητα. Γιατί η «ποσόστωση» δεν είναι τίποτα άλλο από στάχτη στα μάτια και η μόνη ουσία είναι πως ο ΛΑΟΣ τάσσεται ξεκάθαρα υπέρ των ιδιωτικών πανεπιστημίων, αφαιρώντας κάθε ουσιαστική δυνατότητα από τις οικονομικά ασθενέστερες τάξεις να σπουδάσουν στα παιδιά τους. Ούτε φυσικά είναι τυχαίο το γεγονός πως πρόσφατα στέλεχος του εν λόγω κόμματος, με άρθρο του, συνηγορεί υπέρ της ελεύθερης οικονομίας, ξεχνώντας προφανώς πως ένας από τους πιο σοβαρούς παράγοντες για την προώθηση της παγκοσμιοποίησης είναι η ελεύθερη (ασύδοτη) οικονομία.

Ο ΛΑ.Ο.Σ. ολοένα και περισσότερο ταυτίζεται με τις επιλογές της κυβέρνησης και δεν καταλαβαίνει (;) πως αυτή του η ταύτιση κάποια στιγμή θα σημάνει και το πολιτικό του τέλος, αφού ο ψηφοφόρος πάντοτε προτιμά το πρωτότυπο και όχι την (κακή) αντιγραφή. Ακόμη όμως κι αν πολιτικά δεν ήταν επιζήμιο, από πού κι ως πού θα πρέπει ένα κόμμα που θέλει να θεωρείται ως «ρήξη και ανατροπή» να γίνεται ουρά του κατεστημένου και των οικονομικών συμφερόντων; Δυστυχώς, είναι αναμφισβήτητο το γεγονός πως η έννοια της λαϊκής ευαισθησίας και της κοινωνικής αλληλεγγύης έχει ταυτιστεί (κακώς, κάκιστα) με την αριστερή πολιτική. Και γι’ αυτό δεν ευθύνεται μόνο η προπαγάνδα της αριστεράς, η οποία ξέρει να πουλά καλά το προϊόν της παρότι είναι εξ ολοκλήρου σάπιο, αλλά και η αδυναμία των Εθνικιστών να αρθρώσουν αξιοπρεπή λόγο υπέρ των λαϊκών συμφερόντων. Όταν άτομα που αυτοαποκαλούνται «Εθνικιστές» υπερασπίζουν τις πιο αντιλαϊκές θέσεις, εξαιτίας της στείρας αντικομμουνιστικής στάσης, αλλά και για να προστατέψουν τα συμφέροντα του πολιτικού και κοινωνικού κατεστημένου, τότε αυτά τα άτομα μόνο Εθνικιστές δεν μπορούν να θεωρηθούν.

Για να είμαστε όμως ειλικρινείς, φταίμε κι Εμείς. Και φταίμε γιατί στην καλοπροαίρετη προοπτική ενός ευρύτερου «Εθνικού Μετώπου» συνταυτιστήκαμε στο παρελθόν, έμμεσα ή άμεσα, με πρόσωπα, καταστάσεις και φορείς, που πέρα από τα χιλιοειπωμένα εθνικά λογίδριά τους, ήσαν εντελώς κενοί στο κοινωνικό τους περιεχόμενο. Κι ας μην παραμυθιαζόμαστε με τις φαιδρές ιστορίες περί μιας «άλλης δεξιάς» με κοινωνικό περιεχόμενο, γιατί στην πράξη βλέπουμε τις «φιλολαϊκές» ιδέες της μέσω στης πολιτικής του ΛΑ.Ο.Σ. Ανεξάρτητα από τις πολιτικές συγκυρίες, ανεξάρτητα από την ευνοϊκή ή μη ροή των πολιτικών και κοινωνικών δρώμενων, ακόμη κι αν από πλευράς δυναμικής παραμείνουμε σε εμβρυακό επίπεδο για μεγάλο χρονικό διάστημα, οι Εθνικιστές Επαναστάτες πρέπει να μείνουν μακριά από τις δεξιές και αριστερές «λύσεις» του συστήματος.

Δεν χρειαζόμαστε ένα Κίνημα περισσότερο δεξιό ή περισσότερο αριστερό, χρειαζόμαστε ένα Κίνημα ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΛΑΪΚΟ, ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ, βγαλμένο μέσα από την Λαϊκή ψυχή και τα αντίστοιχα προβλήματά της και όχι από επαγγελματίες σωτήρες, φλώρους, «ξερόλες» και βολεμένους του πολιτικού καταστήματος. Ένα Κίνημα από τον Λαό, με τον Λαό, για τον Λαό, ένα Κίνημα για τον απλό εργαζόμενο, τον άνεργο, τον άστεγο, τον συνταξιούχο, τον επίδοξο σπουδαστή και φοιτητή, τα νέα ζευγάρια που θέλουν να δημιουργήσουν οικογένεια, εν τέλει τον Έλληνα που πρέπει να διατηρήσει την Ελληνικότητα της ύπαρξής του και της Πατρίδας του απέναντι στο χωνευτήρι της παγκοσμιοποίησης.

Ένα Κίνημα που θα εκπροσωπεί έναν Επαναστατικό Εθνικισμό, που θα συγκρούεται ουσιαστικά και όχι ψευδεπίγραφα με όλες τις δομές του καθεστώτος και όχι έναν «εθνικισμό» της κακιάς ώρας, ελεγχόμενο και άρα ακίνδυνο.Όσο χρόνο κι αν χρειαστεί, ό,τι κόστος κι αν πάρει.

Αναρτήθηκε από Σπάρτακος

ΕΙΚΟΝΕΣ ΝΤΡΟΠΗΣ


Οι εικόνες αυτές είναι από τον ποταμό Ξηριά στο σημείο που ενώνεται με τον χείμαρο Σεσκουλιώτη,στη βιομηχανική περιοχή Βόλου. Κάποιος ή κάποιοι, εκμεταλλευόμενοι την έντονη βροχόπτωση, έριξαν τα λύμματα τους στον ποταμό. Ένας οχετός άγνωστης προέλευσης που κατευθύνεται στα νερά της θάλασσας του Παγασητικού, ενός Παγασητικού ο όποίος δίνει ζωή στον υδροφόρο ορίζοντα της περιοχής και του υγροβιότοπου πέριξ αυτού.
Οι βιομηχανίες μην υπολογίζοντας τίποτα, βάζουν για ακόμα μια φορά τα κέρδη τους πάνω από το κοινό συμφέρον και τις ζωές μας. Εμείς θέτουμε τα εξής ερωτήματα:

Άραγε υπάρχουν στο Βόλο και στη Μαγνησία αρμόδιοι φορείς και υπέυθυνοι να υπηρετούν τα συμφέροντα των πολιτών του και όχι των βιομηχανιών;
Οι περιβόητες και πολυδιαφημισμένες περιβαλλοντολογικές υπηρεσίες της Νομαρχίας και του Δήμου, πότε σκοπεύουν να παρέμβουν; 'Οταν τα καταγάλανα νερά του Παγασητικού γίνουν.... μαύρα;
Ως πότε θα αδιαφορείτε και θα ρίχνετε τις αρμοδιότητες ο ένας στον άλλον;Πως επιτρέπετε να συμβαίνει αυτή η καταστροφή μπροστά στα μάτια σας;
Η΄ μήπως στον βωμό των Μεσογειακών Αγώνων κάνετε τα στραβά μάτια επειδή οι βιομηχανίες χρηματοδοτούν τις χαζογιορτές και τις χαζοφιέστες σας;
Αναρτήθηκε από Σπάρτακος

30/9/08

Η λατρεία των Τρωικών γιγάντων και ιστορια

Σύμφωνα με την εφημερίδα "θεσσαλία":¨<<Το Δ’ συνέδριο Αλμυριώτικων Σπουδών για την Ιστορία, Αρχαιολογία, Λαογραφία Αχαΐας Φθιώτιδας που πραγματοποιεί ο Δήμος Αλμυρού στις 17-18-19 Οκτωβρίου περιλαμβάνει σειρά εισηγήσεων που έχουν στόχο να αναδείξουν και νέα δεδομένα που αφορούν στην ιστορική διαδρομή της περιοχής. Μεταξύ άλλων ξεχωρίζει η εισήγηση της κ. Ελένης Μαράντου για τα πρόσωπα και το συμβολισμό από το Μύθο του Τρωικού Πολέμου στην πραγματικότητα της Αχαΐας Φθιώτιδας.Την εισηγήτρια απασχολεί ο μύθος του Αχιλλέα, αφού η σχέση του με την περιοχή είναι δεδομένη μέχρι την εποχή που έφυγε για να πάρει μέρος στον Τρωικό Πόλεμο. Ένα άλλο μυθολογικό πρόσωπο που καταγόταν από την Αχαΐα Φθιώτιδας είναι ο Πρωτεσίλαος που από δω ξεκίνησε το ταξίδι του για την Τροία. Συνέδεσε το όνομά του με το πρώτο θύμα του πολέμου, αφού σύμφωνα με το χρησμό ο πρώτος που θα αποβιβαζόταν στα παράλια της Τροίας θα έπεφτε νεκρός. Πάντως το τέλος των ηρώων δεν έφερε και το τέλος του μύθου τους. Η ανάμνησή τους διατηρήθηκε ζωντανή στο χώρο καταγωγής τους, όπως ο Πρωτεσίλαος στον τόπο καταγωγής του στη Φυλάκη Αλμυρού. Ακόμη υπάρχουν και πρόσωπα που λατρεύονταν, σε σχέση με τους ήρωες του Τρωικού πολέμου, όπως η νηρηίδα Θέτιδα και μάλιστα υπήρχε ναός της στο Θετίδειο.Από τις άλλες εισηγήσεις ξεχωρίζουν το ερευνητικό πρόγραμμα στη Μαγούλα Ζερέλια, Αλμυρού και η αρχαιολογική έρευνα, Μορφές τάφων και έθιμα ταφής της ελληνιστικής περιόδου στον Αχινό Αναθηματική στήλη από την Άλο, Λατρεία Οθρυίου Διός στη Μελιταία, Το αμυντικό σύστημα του νοτιοδυτικού τμήματος της Αχαΐας Φθιώτιδας κ.ά.Επίσης υπάρχουν εισηγήσεις για τη νεότερη ιστορία της περιοχής όπως ο Αλμυρός και η ευρύτερη περιοχή του στον 19ο αιώνα: χριστιανικές και μουσουλμανικές κοινότητες, τα ελληνοτουρκικά σύνορα του 1831, Γούρα το νεότερο όνομα της Όθρυς, ο Αλμυρός στον Πόλεμο του 1897 κ.λπ.Τέλος υπάρχουν εισηγήσεις για τη νεότατη ιστορία όπως:Η ενοριακή κατάσταση της περιοχής Αμαλιαπόλεως και Πτελεού στην περίοδο 1834-1911 (αρχειακή έρευνα), - Λαοφιλείς Άγιοι και λατρευτικά έθιμα στην Επαρχία Αλμυρού, - Κατάλογος παλαιών βιβλίων και ιερών εικόνων Ιερού Ναού Αγίας Παρασκευής Κοκκωτών Αλμυρού, - Η εκκλησιαστική ιστορία της Επαρχίας Αλμυρού μέχρι του 1923, - Οι εκκλησίες του Παλαιού Πλατάνου Αλμυρού.Επίσης υπάρχουν κατά το τριήμερο του Συνεδρίου προς εισήγηση και άλλα θέματα είτε καθαρά αρχαιολογικά είτε της νεότερης πολιτιστικής ιστορίας, που καθιστούν το συνέδριο άκρως ενδιαφέρον αλλά και η εισήγηση του ερευνητή Δημήτρη Κωνσταντάρα - Σταθαρά για τους Μικρασιάτες πρόσφυγες στην επαρχία Αλμυρού>>.
Ο τόπος αυτός τιμά και πρέπει να τιμά την ιστορία και τους προγόνους του,καθώς από την λατρεία των ηρώων του Έθνους μας θα επέλθει η δικαίωση.

Αναρτήθηκε από Πηλεύς

8/9/08

ΛΑΪΚΟΣ ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ - Η ΓΡΑΜΜΗ ΜΑΣ: Προς τις Ευρωεκλογές του Ιουνίου του 2009

Μετά το θέρος, όπου όλα σε αυτήν την χώρα νεκρώνουν, αρχίζει και πάλι η ζωή σε αυτόν τον τόπο. Δεν ήταν λίγες οι φορές που ο μήνας Αύγουστος υπήρξε σκληρός για το Έθνος μας. Αύγουστος ήταν το 1922 όταν άρχισε η ολοκληρωτική καταστροφή και σφαγή στην Μικρά Ασία και όμως υπήρχαν δυνάμεις για να αντισταθούν, αλλά δεν αντιστάθηκαν… Αύγουστος ήταν και το 1974 όταν είχαμε υποτίθεται ανακωχή με τους Τούρκους, αλλά αυτοί προχώρησαν στον Αττίλα 2 στην Κύπρο μας! Τότε, που η πρώτη δημοκρατική κυβέρνηση της μεταπολιτεύσεως είπε δια στόματος του κορυφαίου της ότι η Κύπρος είναι… μακριά!

Η δημόσια ζωή της χώρας είναι κάτι περισσότερο από απαξιωμένη. Σέρνονται απ’ άκρη σ’ άκρη σκάνδαλα, διαφθορά και σαπίλα και όμως ουδείς μπορεί να δρομολογήσει πολιτικές εξελίξεις, αφού και οι αντίπαλοι της σημερινής καταστάσεως θεωρούνται από τον λαό εξ ίσου ένοχοι. Αυτός ο χρόνος που έρχεται θα είναι ιδιαίτερα σημαντικός για τον Λαϊκό Σύνδεσμο Χρυσή Αυγή, για το λαϊκό Εθνικιστικό Κίνημα. Η απόφαση της Κεντρικής Επιτροπής του Κινήματός μας θα εφαρμοστεί επακριβώς. Ούτε «παζάρια» κάνουμε, ούτε είμαστε «πελταστές» της πολιτικής ζωής και ως εκ τούτου δεν πρόκειται να αλλάξουμε για τον οποιοδήποτε λόγο την απόφαση μας.Είναι γνωστό ότι τα μέσα που διαθέτουμε είναι περιορισμένα. Είναι όμως επίσης γνωστό ότι διαθέτουμε περίσσευμα ψυχής.

Δεν πρόκειται να μας σταματήσει η λάσπη και η πολεμική που είναι βέβαιο ότι θα αντιμετωπίσουμε. Πολεμική που θα έλθει τόσο από την αριστερά, που θα μιλάει περί «εγκληματιών, φασιστών, ακραίων, εξτρεμιστών» κλπ και θα απαιτεί να τεθούμε εκτός νόμου, όπως άλλωστε κάνει τα τελευταία τουλάχιστον δέκα χρόνια, όσο και από το κόμμα της δήθεν «ρήξης και ανατροπής», τον ΛΑ.Ο.Σ., ο οποίος την ίδια στιγμή, που ανοικτά συζητά για το ενδεχόμενο συνεργασίας με την Ν.Δ., θέλει και την βοήθεια των εθνικιστών. Ο ΛΑ.Ο.Σ., που το τελευταίο «επίτευγμά» του ήταν η δημόσια στήριξη Χριστόφια από τον πρόεδρό του Καρατζαφέρη.

Ήδη η ανακοίνωση της Χρυσής Αυγής ότι θα συμμετάσχει στις Ευρωεκλογές ανάγκασε τους επιτελείς του κόμματος Καρατζαφέρη να αρχίσουν να εκπονούν σχέδια για το πώς θα αντιμετωπίσουν την διαρροή ψήφων αγνών εθνικιστών και πατριωτών, που ξεγελάστηκαν και τους ψήφισαν στις προηγούμενες εκλογές, προς την Χρυσή Αυγή. Για τον λόγο αυτό σύμφωνα με δημοσίευμα της εφημερίδος «ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ» το ΛΑ.Ο.Σ. ετοιμάζει να κατεβάσει σαν επικεφαλής(που στην συνέχεια θα παραιτηθεί) στο ψηφοδέλτιό του κάποιον από τους φερόμενους ως «ακραίους»(Βορίδη ή Άδωνι).

Πρόκειται για μια κίνηση τακτικής άνευ ουσίας, αφού στην πραγματικότητα όπως γράφει η ίδια εφημερίδα ο νυν ευρωβουλευτής Γεωργίου θα είναι σε εκλόγιμη θέση, ενώ υπάρχουν σκέψεις να αξιοποιηθεί και ο Κώστας Αϊβαλιώτης! Τον πρέσβη Γεωργίου που συμμετείχε στην εβραϊκή γιορτή Χανουκά ή τον Αϊβαλιώτη που εκτέλεσε τα στρατιωτικά του καθήκοντα με θητεία 45 ημερών στα 40 του χρόνια…

Εννέα μήνες μένουν μέχρι τις Ευρωεκλογές του 2009, στις οποίες η Χρυσή Αυγή θα δώσει δυναμικό παρόν και θα αποδείξει στην πράξη ότι η Σημαία των Εθνικιστών δεν υπεστάλει αλλά κυματίζει υπερήφανη στον γαλανό αγέρα της Μεγάλης μας Πατρίδας.Όσοι ζωντανοί μαζί μας! Για τον Αγώνα τον καλό! Για Πατρίδα και Ελευθερία! Ενάντια σε προδότες και προσκυνημένους!

Αναρτήθηκε από Σπάρτακος

7/9/08

Ελλάδα χωρίς Ελληνική Σημαία! Από τα Ίμια μέχρι το Ξινό Νερό…


ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ 6 Σεπτεμβρίου 2008: Στο κοινοτικό κατάστημα του Ξινού Νερού δεν υπάρχει Ελληνική Σημαία…


Μετά την τελετή στο Βίτσι, μέλη της Χρυσής Αυγής έκαναν εκστρατεία διαφωτίσεως σε χωριά της Δυτικής Μακεδονίας μεταξύ των οποίων και το Ξινό Νερό, όπου και σημειώθηκαν επεισόδια μικρής εκτάσεως λόγω του θράσους κάποιων κυρίων, που έχει αφήσει ασύδοτους το Ελληνικό κράτος να ασχημονούν εις βάρος της Ιστορίας του Έθνους μας. Για τα επεισόδια αυτά ανέφερε ο τηλεοπτικός σταθμός ALPHA:

«ALPHA, Π. Γραμμέλης, 31.8.2008: Επεισόδια με μέλη της «Χρυσής Αυγής» στο Ξινό Νερό Φλώρινας: Επεισόδια σημειώθηκαν το μεσημέρι της Κυριακής στο Ξινό Νερό της Φλώρινας μεταξύ μελών της ακροδεξιάς οργάνωσης «Χρυσή Αυγή» και κατοίκων του χωριού… Η ένταση ξεκίνησε, όταν στέλεχος του «Ουράνιου Τόξου» που κατοικεί στο Ξινό Νερό, τους ζήτησε σε έντονο ύφος να αποχωρήσουν… Νωρίτερα, οι ακροδεξιοί είχαν τοποθετήσει την Ελληνική σημαία στο κοινοτικό κατάστημα του χωριού και έψαλλαν συντεταγμένα τον εθνικό ύμνο…»

Στο θέμα είχε αναφερθεί με πλήρες ρεπορτάζ η ιστοσελίδα www.antepithesh.net από το οποίο και τα παρακάτω:

«Τελευταίος σταθμός της μικρής αυτής περιοδείας ήταν το χωριό Ξινό Νερό, όπου παλαιότερα είχαν σημειωθεί επεισόδια, με μέλη του Ουράνιου Τόξου να βανδαλίζουν μνημεία και να απαγορεύουν την Ένωση Απόστρατων Αξιωματικών να καταθέσει στεφάνι. Όλα αυτά μέσα σε ελληνικό έδαφος
! Οι Έλληνες Εθνικιστές, παραταγμένοι και αφού ύψωσαν την ελληνική σημαία στο κοινοτικό κατάστημα, στο οποίο δεν υπήρχε παρά το ότι προβλέπεται από τον νόμο, κατέθεσαν στεφάνι στο μνημείο των Μακεδονομάχων του χωριού και έψαλαν τον Εθνικό Ύμνο.

Αυτή η εικόνα φαίνεται πως εξόργισε ορισμένους γνωστούς στην τοπική κοινωνία, επιδοτούμενους προπαγανδιστές των Σκοπίων, οι οποίοι προσπάθησαν να δημιουργήσουν επεισόδιο υβρίζοντας κάτω από την κάλυψη των αστυνομικών, αλλά και φανερώνοντας τις πραγματικές τους προθέσεις με λόγια όπως «εδώ δεν είναι Ελλάδα, είναι Βουλγαρία!». Ούτε και οι ίδιοι δεν έχουν αποφασίσει αν είναι υπερήφανοι …ψευτομακεδόνες ή Βούλγαροι!

Όλοι αυτοί οι κύριοι είναι πασίγνωστοι για τη δράση τους στο κράτος, αλλά βρίσκονται κάτω από την προστασία συγκεκριμένων συμφερόντων και αφήνονται ελεύθεροι να αλωνίζουν στην περιοχή, τρομοκρατώντας ουσιαστικά και τον υπόλοιπο ντόπιο πληθυσμό. Τα μέλη της Χρυσής Αυγής, με απόλυτη πειθαρχία, ολοκλήρωσαν τη σεμνή τελετή και δεν επέτρεψαν την κατάσταση να κλιμακωθεί, έχοντας στο πλευρό τους και κόσμο από το χωριό που τους συνέχαιρε για την πράξη τους. Η μοναδική και πιο ουσιώδης απάντηση στους ανθέλληνες είναι η συνεχής δράση του Λαϊκού Εθνικιστικού Κινήματος.»

«Εξτρεμιστές» και «προκλητικοί», λοιπόν, οι Χρυσαυγίτες σύμφωνα με τους πολιτικάντηδες όλων των αποχρώσεων από βαθύ μπλε μέχρι κατακόκκινο. Επί της ουσίας, σε Ελληνικό έδαφος και σε δημόσιο κατάστημα κάποιοι απαγορεύουν να υπάρχει η Ελληνική Σημαία!

Αναρτήθηκε από Σπάρτακος

30/8/08

Βίτσι 2008



Tο πρωί της Κυριακής 31 Αυγούστου 2008, οι Έλληνες Εθνικιστές ήταν για μία ακόμη χρονιά πιστοί στο χρέος τους απέναντι στην Ιστορία της Πατρίδας μας, συμμετέχοντας στο ετήσιο μνημόσυνο στη μνήμη των πεσόντων του Εθνικού Στρατού, κατά τη διάρκεια της ξενοκίνητης κομμουνιστικής ανταρσίας του 1946 - 1949. Ενός αδελφοκτόνου πολέμου, ο οποίος αιματοκύλισε την Πατρίδα μας, τη στιγμή που ολόκληρη η Ευρώπη προσπαθούσε να σηκωθεί από τα συντρίμμια του Μεγάλου Πολέμου. Η παρουσία μας κάθε χρόνο στο λιτό μνημείο, είναι ο ελάχιστος φόρος τιμής στον απλό Έλληνα Στρατιώτη, ο οποίος ανταποκρίθηκε στο κάλεσμα της Πατρίδας του και αγωνίστηκε υπέρ βωμών και εστιών. Δεν πρέπει να ξεχνούμε άλλωστε ότι οι μπολσεβίκοι είχαν υποσχεθεί τη Μακεδονία στους Σλάβους συμμάχους τους, σε περίπτωση που επικρατούσαν. Αυτός ο νικηφόρος αγώνας όμως, ξεπουλήθηκε από ένα εξίσου ξενόδουλο δεξιό αστικό καθεστώς, προδίδοντας τις προσδοκίες του ελληνικού λαού.

Σήμερα, που οι απόγονοι των μπολσεβίκων μπορούν άνετα να διοργανώνουν γιορτές υπέρ του «Δημοκρατικού Στρατού», παρέα με τις κομμουνιστικές νεολαίες Σκοπίων και Αλβανίας, η Τιμή στους νεκρούς του Εθνικού Στρατού θεωρείται από το αστικό κράτος «γιορτή μίσους». Ακόμα χειρότερα όμως, αυτό το ετήσιο μνημόσυνο πολλές φορές εκφυλίζεται και αμαυρώνεται από την καιροσκοπική παρουσία των πολιτικάντηδων της αστικής δεξιάς, αλλά και του όψιμου «πατριωτικού χώρου», οι οποίοι θυμούνται την εκδήλωση προεκλογικά για να κάνουν κοσμικές εμφανίσεις.

Η μαζική παρουσία του Μετώπου Νεολαίας της Χρυσής Αυγής από τις πόλεις της Δυτικής Μακεδονίας, έδωσε και φέτος παλμό και ζωντάνια στην πολιτική, πάνω απ’ όλα, εκδήλωση, κάτι που αναγνώρισε και η πλειοψηφία των συμμετεχόντων με το ζεστό τους χειροκρότημα. Μοιράστηκαν χιλιάδες φυλλάδια με τις θέσεις του Κινήματος στους παρευρισκομένους, δράση που είχε ξεκινήσει από την προηγούμενη ημέρα στην πόλη της Καστοριάς, ενώ κατατέθηκαν στεφάνια από τις Τ.Ο. Αθηνών και Θεσσαλονίκης. Η εκδήλωση έκλεισε με τον Εθνικό Ύμνο και το ραντεβού ανανεώθηκε για το επόμενο έτος με την υπόσχεση για συνεχή δράση σε Εθνικό και Κοινωνικό επίπεδο.

Αναρτήθηκε από Σπάρτακος

24/8/08

Ολυμπιακοί Αγώνες και ρεκόρ για...εξωγήινους


Το όνομα του είναι Γιουσέιν Μπόλτ και εκπροσώπησε την χώρα του Τζαμάικα στους Ολυμπιακούς του Πεκίνου, προσφέροντας το πρώτο χρυσό μετάλλιο στη χώρα του τρέχοντας στον τελικό των 100μ. σε χρόνο 9,69!! σπάζοντας όλα τα μέχρι τώρα ρεκόρ, αλλά και ξεπερνώντας τα ιατρικώς και επιστημονικώς όρια και αντοχές του ανθρώπινου σώματος.
Εδώ και πολλά χρόνια το ένα ρεκόρ διαδέχεται το άλλο, οι αθλητές σηκώνουν περισσότερα βάρη, τρέχουν γρηγορότερα, κολυμπούν ταχύτερα, πηδούν ψηλότερα και μακρύτερα.

Ποιό είναι όμως το αύριο του αθλητισμού;

Άνθρωποι γαζέλες;
Άνθρωποι σαϊτες;
Άνθρωποι αεροπλάνα;
Άνθρωποι κάτι σαν τον Προμηθέα δεσμώτη που σήκωνε στην πλάτη του τα βάρη όλης της γης την ώρα που ένα όρνεο του κατέτρωγε το συκώτι; (και τα αναβολικά το ίδιο πράγμα κάνουν)
Άνθρωποι υπεράνθρωποι;
Άνθρωποι εξωγήινοι;

Η ευγενής άμιλλα πάντα έλειπε από τις αθλητικές διοργανώσεις. Κανένας αθλητής δεν αγωνίζεται για το δάφνινο στεφάνι. Όλοι μάχονται για τις χορηγίες, για τα πρίμ, για να βολευτούν στο δημόσιο και να κάνουν πλουσιοπάροχες διαφημίσεις αθλητικών ειδών και προϊόντων. Οι αθλητές διδάσκονται να σπάνε τα ρεκόρ των προηγούμενων και να στοχεύουν σε όλο και υψηλότερες επιδόσεις και εντυπωσιακά ρεκόρ, και όχι να επικρατούν των υπολοίπων συναθλητών τους ανεξαρτήτως επιδόσεων. Το οφείλουν στους κάθε λογής σπόνσορες-χορηγούς και πάσης φύσεως χρηματοδότες που μπροστά στα δις των κερδών τους δεν υπολογίζουν καμιά ανθρώπινη ζωή.

Ώσπου η όλη κατάσταση έχει αρχίσει να ξεφεύγει επικίνδυνα. Αθλήτριες που θυμίζουν τον Τζίμη Λόντο σηκώνουν ίσα με ένα τριαξονικό φορτηγό. Αθλητές με κρυστάλλινο βλέμμα και απερίγραπτο μυϊκό σύστημα, τρέχουν σαν τον άνεμο, ξεπερνούν την γαζέλα και πάνε να πιάσουν την ταχύτητα των υπερηχητικών αεροπλάνων. Αθλητές πειραματόζωα, κατασκαυάσματα της ντόπας, των χημικών-βιολογικών εργαστηρίων (Αν.Γερμανίας-ΕΣΣΔ, ΗΠΑ-Balco, Κίνας κ.α) και των.......12.000 θερμίδων ημερησίως!!!!!!!

Έλεος πια! Δεν είναι μόνο η αηδία που προκαλεί όλο αυτό το πράγμα στους νηφάλιους και συνηδειτοποιημένους λάτρεις του αθλητισμού, είναι και η ανησυχία. Ανησυχία για τους αθλο-εξωγήινους τους μέλλοντος. Γιατί κάποιο από αυτά, μπορεί να είναι το παιδί μας ή το εγγόνι μας....

Αναρτήθηκε από Σπάρτακος

Η αλήθεια για την Γεωργία, οι ομογενείς μας και η στάση της κυβερνήσεως


Απάντηση στην κυβέρνηση και στις ενέργειες Μπακογιάννη από τον Παμποντιακό Σύλλογο. Η αλήθεια για τα γεγονότα του Καυκάσου, που βάναυσα διαστρεβλώνεται από τα ελεγχόμενα από την αμερικανόδουλη πλουτοκρατία ΜΜΕ της χώρας μας, είναι ότι η Γεωργία επετέθη πρώτη και βομβάρδισε αμάχους!

Στις 13 Αυγούστου μάλιστα με ολοήμερο πένθος όλη η Ρωσία, θρήνησε τους 2.000 νεκρούς της. Σύσσωμος ο Ρωσικός λαός συγκεντρώνει τρόφιμα, ρούχα και διαθέτει τα σπίτια του για την Στέγαση των 30.000 προσφύγων. Η κυβέρνηση των Αθηνών όμως στέλνει βοήθεια μόνο στους Γεωργιανούς και όχι στους κατοίκους της Οσετίας, ανάμεσα στους οποίους ζουν και Έλληνες. Σκόπιμα επίσης κρύβουν τα ΜΜΕ ότι ο Ελληνικός πληθυσμός της περιοχής έχει υποστεί σκληρούς διωγμούς από τους Γεωργιανούς τα τελευταία χρόνια και γι’ αυτόν ακριβώς τον λόγο όσοι ξέρουν τι συμβαίνει στον Καύκασο γνωρίζουν πολύ καλά ότι στις πολεμικές συγκρούσεις στο παρελθόν οι Έλληνες πολέμησαν στο πλευρό των Αμπχαζίων και των Οσετών εναντίον των Γεωργιανών. Είναι γνωστό επίσης ότι η Γεωργία με μία «πορτοκαλί επανάσταση» που έστησαν ο Σόρος και οι αμερικανοί έχει το σημερινό καθεστώς, με το οποίο έχει καταστεί πιόνι των αμερικανών και των τούρκων στην περιοχή.

Για όσους αμφιβάλουν παραθέτουμε την παρακάτω είδηση:
“Θάνατος ομογενούς. Στην πρωτεύουσα της Νότιας Οσετίας, Τσχινβάλι, παραμένουν τα τρία μέλη της οικογένειας του Ιβάν Μιχαηλίδη, όπως ανακοινώθηκε από το ελληνικό υπουργείο Εξωτερικών. Ο 78χρονος ομογενής σκοτώθηκε στο Τσχινβάλι. Στο μεταξύ 25 πρόσφυγες, ελληνικής καταγωγής ή σύζυγοι ομογενών μας, είχαν φτάσει έως αργά χθες το βράδυ στο Βλαδικαυκάζ, όπου και θα παραμείνουν για λόγους ασφαλείας.”Γιατί αλήθεια οι Έλληνες που ζουν στην Οσετία να ζητούν καταφύγιο στους Ρώσους και όχι στους Γεωργιανούς; Αυτό δεν λέει τίποτε στην κυβέρνησή μας; Όμως, απάντηση και μάλιστα λεπτομερή για το τι συμβαίνει στην περιοχή και το πόσο εθνικά απαράδεκτη είναι η στάση των κυβερνώντων δίνεται από το παρακάτω δελτίο τύπου που δημοσιεύθηκε στις εφημερίδες:

«Για τους Έλληνες της Ν. Οσετίας
Με τον ίδιο ύπουλο και βρώμικο τρόπο που η διακυβέρνηση Σαακασβίλι υποκίνησε την καταπάτηση των περιουσιών και τις δολοφονικές επιθέσεις εις βάρος του γηγενούς ελληνισμού στη Γεωργία, τσαλαπάτησε και την έννοια της ολυμπιακής εκεχειρίας με την πολεμική επίθεση στη Νότια Οσετία, που στόχευσε τους αμάχους για να εκδιωχθούν από τις εστίες τους, να επιτευχθεί “απελευθέρωση” από τον αυτόχθονα πληθυσμό και αντικατάστασή του με εποίκους, δοκιμασμένο σενάριο κατά του αυτόχθονα ελληνισμού στη Γεωργία από τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο.

Από το 2004 καταγγείλαμε την πολιτική Σαακασβίλι για τις επιθέσεις και δολοφονίες εις βάρος του ελληνικού πληθυσμού στη Γεωργία και την καταπάτηση των περιουσιών του από Γεωργιανούς εποίκους με ανοχή και υποστήριξη των Αρχών.

Πριν από την επίσκεψη του Μ. Σαακασβίλι στην Αθήνα (2007), απευθύναμε στην ελληνική πολιτική, πολιτειακή ηγεσία και στο υπουργείο Εξωτερικών, επιστολή-καταγγελία για τα συμβάντα, για να απαιτήσουν σεβασμό της ζωής και των περιουσιών των Ελλήνων στη χώρα του, όπου από 104.000 έμειναν λιγότεροι από 15.000.

Η λαλίστατη σε άλλες περιπτώσεις υπουργός Εξωτερικών Ντ. Μπακογιάννη (για την απόσχιση του Κοσσόβου, υπέρ ισχυρής “ΝΑΤΟϊκής” Αλβανίας, υπέρ εγκατάστασης νέων πυραύλων στην Τσεχία και στην Πολωνία αν και δεν κινδύνευαν ζωές Ελλήνων και δεν ζητήθηκε καν η γνώμη της) δεν βρήκε τίποτα να δηλώσει για τις δολοφονίες δεκάδων Ελλήνων και χιλιάδων Οσετινών από το καθεστώς Σαακασβίλι.

Αντίθετα δεν έχει ζητηθεί μέχρι σήμερα η άμεση επιστροφή των περιουσιών μας στο γεωργιανό έδαφος. Η ελλαδική κυβέρνηση μπορούσε τουλάχιστον να αναλάβει πρωτοβουλίες, που έχουμε προτείνει, να καταδικάσει, έστω και τώρα, την ύπουλη επίθεση του καθεστώτος Σαακασβίλι στη Ν. Οσετία και αντί να παρακολουθεί άπρακτη τα γεγονότα, να ανακοινώσει αποστολή ανθρωπιστικής και ιατρικής βοήθειας στην Οσετία, στο βόρειο τμήμα της οποίας διαμένουν χιλιάδες Έλληνες».

Το Δ.Σ. του Παμποντιακού Συλλόγου «η Αργώ»

Αναρτήθηκε από Σπάρτακος

«ΛΑΪΚΟΣ ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ – ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ»: ΕΥΡΩΕΚΛΟΓΕΣ 2009

Οι Αληθινοί και Ασυμβίβαστοι Εθνικιστές θα είναι Παρόντες!

“Επιλέξαμε πολλούς μήνες πριν να αναγγείλουμε την συμμετοχή του Λαϊκού Συνδέσμου - Χρυσή Αυγή στις Ευρωεκλογές, θέλοντας με την κοινοποίηση αυτή να κόψουμε κάθε γέφυρα με όλους αυτούς, που δήθεν είναι «δικοί μας», αλλά μας λασπολογούν και μας αποκηρύσσουν σε κάθε ευκαιρία για να δείξουν ότι αυτοί είναι δημοκράτες και δεν έχουν την παραμικρή σχέση με τους «φασίστες» της Χρυσής Αυγής”.

Από το 1994 όταν για πρώτη φορά το Νόμιμο Πολιτικό Κόμμα «Λαϊκός Σύνδεσμος - Χρυσή Αυγή» συμμετείχε στις εκλογές και συγκεκριμένα στις Ευρωεκλογές εκείνου του Ιουνίου, δεν σταμάτησαν οι πληρωμένοι κονδυλοφόροι του συστήματος να συκοφαντούν το Κίνημά μας. Η λάσπη ξεκινούσε από την άκρα αριστερά μέχρι την λεγόμενη άκρα δεξιά, η οποία και αυτή έβλεπε να κινδυνεύει από την δράση μας η εκλογική της πελατεία. Για το μόνο που δεν μας έχουν κατηγορήσει μέχρι σήμερα τα κανάλια και οι φυλλάδες του κατεστημένου είναι ότι ευθυνόμαστε για τους… σεισμούς! Για όλα τα άλλα μας τα έχουν κατηγορήσει…

Εκτός όμως από τις συκοφαντικές επιθέσεις είχαμε να αντιμετωπίσουμε και βόμβες και δολοφονικά κτυπήματα για τα οποία μέχρι τώρα δεν έχει συλληφθεί ούτε ένας! Ακόμη και στην περίφημη υπόθεση του ΕΛΑ σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία της δικογραφίας, μία από τις επιθέσεις τους ήταν κατά των γραφείων μας στην οδό Κεφαλληνίας και όμως το δημοκρατικό κράτος δεν μας κάλεσε ούτε να καταθέσουμε για το γεγονός αυτό.Ματώσαμε κυριολεκτικά στο πεζοδρόμιο, ήμασταν οι πρώτοι και μοναδικοί που κατορθώσαμε και οργανώσαμε πορείες με χιλιάδες Εθνικιστές σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη. Όλα αυτά προκάλεσαν την αντίδραση του κατεστημένου. Μας φακέλωσαν, έστησαν σκευωρίες, άλλους φυλάκισαν, άλλους τρομοκράτησαν και άλλοι λύγισαν.

Όμως υπάρχουμε ακόμα! Και δίπλα στην Παλαιά Φρουρά, υπάρχουν Νέοι άξιοι συναγωνιστές, ίσως καλύτεροι από τους παλαιούς, που θα οδηγήσουν το Κίνημά μας σε νικηφόρους δρόμους.Απέναντί μας βρίσκονται οι διεθνιστές του μαρξιστικού και του καπιταλιστικού χώρου, αλλά και οι λεγόμενοι «εθνικοπατριώτες», που κάποιοι από αυτούς (όντας πέρα για πέρα θρασείς) θα τολμήσουν να μας πουν και… διασπαστές. Μήπως μας κατηγορείτε «συναγωνιστές» γιατί δεν είμαστε και εμείς αντιρατσιστές και αντιφασίστες; Γιατί δεν τιμούμε και εμείς το ολοκαύτωμα; Δεν διασπάμε κανέναν για τον απλούστατο λόγο ότι μας χωρίζει ιδεολογικό και πολιτικό χάος από κάποιους που κάποτε δήλωναν περίπου κάτι κοντά στις Ιδέες μας.

Ξεκινήσαμε. «Όσοι Ζωντανοί» μαζί μας για να δείξουμε πως στην Ελλάδα υπάρχουν ακόμη ασυμβίβαστοι Ιδεολόγοι Εθνικιστές και όχι φτηνοί αριβίστες σαν κάποιους που σήμερα γλείφουν εκεί που μέχρι χτες έφτυναν…

Αναρτήθηκε από Σπάρτακος

«Επαγγελματίες Οικολόγοι…» - Ένας χρόνος μετά τις καταστροφικές πυρκαγιές


Δε μπορεί όμως να υπάρξει «πράσινος καπιταλισμός». Ο καπιταλισμός ή θα καταστραφεί ή θα μας πνίξει στο βούρκο του.Ένα σχεδόν χρόνο μετά τις πρωτοφανείς πυρκαγιές στην Πάρνηθα και την Πελοπόννησο, είναι μια πρώτης τάξεως ευκαιρία να ασχοληθούμε με τα όσα ακολούθησαν τις εγκληματικές αυτές ενέργειες. Η πιο μοδάτη φράση που ξεστομιζόταν εκείνη την περίοδο ήταν η περιβόητη «οικολογική δημοκρατία», μια φράση μάλιστα που πρωτομοστράρισε ο πρόεδρος της Δημοκρατίας.Καταρχάς, μια διαπίστωση: Ο ρόλος του προέδρου της Δημοκρατίας, πέραν του ανώτατου παρελασιάρχη του αστικού κράτους, είναι να λειτουργεί ως «προφυλακτήρας» κάθε φορά που το πολιτικό σύστημα αμφισβητείται έντονα από τον Λαό. Έστω και αν η αμφισβήτηση αυτή δεν έχει ουσιαστικά πρακτικό χαρακτήρα, αλλά παραμένει ασχημάτιστη από πλευράς ιδεών.

Τίποτα δεν αποκλείει οι Ιδέες να βρουν εκφραστικό χαρακτήρα και τότε, ίσως, δημιουργηθούν απρόβλεπτες και άρα δυσάρεστες καταστάσεις. Εδώ λοιπόν μπαίνουμε στο κυρίως ζητούμενο που έχει να κάνει με το ουσιαστικό περιεχόμενο των Ιδεών, καθώς δεν είναι όλες οι Ιδέες ίδιες και άρα το ίδιο επικίνδυνες για το σύστημα.Μια τέτοια ανώδυνη Ιδέα είναι και η περιβόητη «οικολογική δημοκρατία», που κινείται επιδέξια μεταξύ όλων των φιλοσυστημικών ιδεολογικών ρευμάτων, με τις απαραίτητες «επαναστατικές» εξάρσεις ενός ανεκδιήγητου διεθνισμού.

Σαν τα μανιτάρια ξεφυτρώνουν οι διάφοροι επαγγελματίες της οικολογίας, που προτείνουν εκ του ασφαλούς ανεύθυνες και ανέξοδες «λύσεις». Είναι πολύ σημαντική για τη σταθερότητα και τη συνοχή του καθεστώτος αυτή η κατευθυνόμενη οικολογία. Αυτή η ορχήστρα της οικολογικής ευαισθησίας διευθύνεται από τα ΜΜΕ και από τη διεθνικιστική αριστερά, αποδεικνύοντας για μια ακόμη φορά πως αποτελούν θεμέλιο της ανθελληνικής εξουσίας. Επειδή ο πολύς κόσμος σε τέτοιες περιπτώσεις δε δείχνει σε καμμιά περίπτωση εμπιστοσύνη στους πολιτικάντηδες, επιστρατεύονται οι εφεδρείες, με τα χειραγωγημένα ΜΜΕ να κάνουν όλο το κουμάντο και να τις διατάσσουν με αριστοτεχνικό τρόπο. Από τη μια μεριά οι διάφοροι επιτήδειοι των «πράσινων μπίζνες» και από την άλλη οι διάφοροι αφελείς με διάθεση εθελοντικής προσφοράς.

Μετά την καταστροφή της Πάρνηθας και της Πελοποννήσου, το κύριο μέλημα των ενορχηστρωτών της στημένης προπαγάνδας ήταν να μη χάσουν τον έλεγχο των όποιων εκδηλώσεως οργής και αγανάκτησης. Έτσι είχαμε τις ελεγχόμενες συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας, με την παντελή έλλειψη πολιτικών για ευνόητους λόγους και «ακτιβιστική» διέξοδο που δεν οδηγεί πουθενά. Η ανησυχία, η αμφισβήτηση του απλού κόσμου πρέπει να διοχετευθεί σε ήρεμα κανάλια. Στους επαγγελματίες οικολόγους με τα βαρύγδουπα «παρατηρητήρια» και τη συνεχή προβολή. Στους γιαλαντζί επαναστάτες του διεθνισμού, που μέσω του οικολογισμού εξυπηρετούν τα φτηνά διεθνιστικά τους παιχνίδια. Σύμφωνα με τα ΜΜΕ, μόνο αυτοί ξέρουν, μόνο αυτοί μπορούν και πρέπει να μας πουν τί θα κάνουμε. Σαν κουρδισμένα στρατιωτάκια, που βαδίζουν προς την κατεύθυνση που τους έχει προγραμματίσει ο κατασκευαστής τους.

Μέσα σ’ όλα αυτά υπάρχει και η επιθετική πρωτοβουλία εναντίον όσων έχουν πραγματικές οικολογικές ευαισθησίες, όμως τυχαίνει να μην ανήκουν ούτε στο φιλελεύθερο, ούτε στο μαρξιστικό στρατόπεδο, επομένως δε μετέχουν στο στημένο παιχνίδι του συστήματος. Με τις προπαγανδιστικές τους φωνές είναι σα να τους ακούμε να λένε πως «Δε φταίει το σύστημα, αλλά ορισμένοι ασυνείδητοι. Από την άλλη φταίει και ο Λαός γιατί δε δίνει στο περιβάλλον τη σημασία που πρέπει. Αν ενδιαφερόμασταν όλοι, τότε και οι εκάστοτε κυβερνήσεις θα έδειχναν μεγαλύτερη ευαισθησία. Έτσι, η οικονομική ανάπτυξη μπορεί να συνδεθεί αρμονικά με την προστασία του περιβάλλοντος. Δε χρειάζονται επικίνδυνες Ιδέες για ουσιώδεις επαναστάσεις, αλλά μοντέρνες αντιλήψεις για οικολογική ευαισθησία. Μερικές μούντζες και μπινελίκια στο Σύνταγμα, δυο γλάστρες στο μπαλκόνι και οι κυριακάτικες εξορμήσεις αναδάσωσης, μόλις οι οικολόγοι και τα ΜΜΕ σαλπίσουν το κάλεσμα, αρκούν».


Αυτές είναι πάνω κάτω οι προτάσεις τους. Πάντα μέσα στο πλαίσιο της αστικής νομιμότητας. Πάντα μέσα στο στημένο τους παιχνίδι, που έχει προκαθορισμένο αποτέλεσμα. Αυτός είναι ο «πράσινος καπιταλισμός». Ακίνδυνος, ανεύθυνος, ανέξοδος. Η «λύση» του αποζητά μερικά «μερεμέτια» στο σύστημα. Λίγο πράσινο παραπάνω, μερικοί ρύποι λιγότεροι, κάποια μέτρα προστασίας για την άγρια πανίδα, κ.ο.κ. και φυσικά προτροπή στον εθελοντισμό. Που αποτελεί στάχτη στα μάτια, παραμύθιασμα, ελεγχόμενη πολιτική και κοινωνική κατεύθυνση εγκλωβισμού στο σύστημα. Ασπιρίνη αντί για χειρουργική επέμβαση.

Αν δε δούμε τον αγώνα για την οικολογία πέρα από τα στενά περιβαλλοντολογικά πρότυπα των καθεστωτικών ιδεολογιών, τότε γινόμαστε κι εμείς συμπληρωματική δύναμη του συστήματος και στήριγμα των επιτηδείων που κονομάνε οικονομικά, πολιτικά, κοινωνικά από τη λαϊκή ευαισθησία.
Αναρτήθηκε από Σπάρτακος

11/8/08

Ρ. ΚΑΡΑΤΖΙΤΣ: από υπερασπιστής των Σέρβων, διωκόμενος σαν «εγκληματίας»



Όταν πριν από λίγες εβδομάδες, σχηματιζόταν το νέο αντιεθνικιστικό κυβερνητικό μέτωπο, κανείς δεν περίμενε ότι οι εξελίξεις θα ήταν τόσο γρήγορες.Αποδεικνύοντας το εύρος της επιρροής του ευρωατλαντισμού στην κατακερματισμένη από τους βομβαρδισμούς Σερβία, οι σημερινοί ηγέτες του «Σοσιαλιστικού Κόμματος (SPS)» -το κόμμα που ίδρυσε ο αποθανών κατηγορούμενος στην Χάγη για «εγκλήματα πολέμου», Μιλόσεβιτς-, με δικαιολογία την διαφωνία τους με την σταθερή αντίθεση των Εθνικιστών του «Σερβικού Ριζοσπαστικού Κόμματος (SRS)» στην «Ε».Ε., προχώρησαν στην συγκρότηση κυβέρνησης με τους δυτικόφιλους φιλελεύθερους του προέδρου της Σερβίας, Τάντιτς.



Μαζί μάλιστα με τους σοσιαλιστές, προεκλογικά και μετεκλογικά συνασπίστηκαν και τα άλλα κατάλοιπα του τιτοϊσμού, όπως το κόμμα των απόστρατων, γεγονός που σημαίνει ότι οι σοσιαλιστές, εκμεταλλευόμενοι την κληρονομιά του Μιλόσεβιτς, τους χρησιμοποίησαν σε συνδυασμό για να αντλήσουν εκλογική δύναμη με πατριωτική ρητορική. Και με αυτό τον τρόπο, απορρόφησαν τμήμα των Σέρβων που όντας απογοητευμένοι και αντιδρώντες για την απόσχιση του Κοσσυφοπεδίου, θα υποστήριζαν τους Εθνικιστές, δίνοντάς τους την απαραίτητη εκλογική ώθηση ώστε να καταλάβουν αυτόνομα την εξουσία.




Κατόπιν τούτου, και με δεδομένη την ένταξη των σοσιαλιστών στο στρατόπεδο των «ευρωπαϊστών», έτσι όπως αυτή εκφράστηκε από τον ίδιο τον προϊστάμενο του κόμματός τους, Ίβιτσα Ντάτσιτς (που σήμερα είναι και… υπουργός εσωτερικών!!!), δηλώνοντας: «Με τους Εθνικιστές, δεν υπάρχει κοινή άποψη όσον αφορά θέματα-κλειδιά, όπως η ευρωπαϊκή πορεία της χώρας», οι εξελίξεις με την σύλληψη του καταζητούμενο Ράντοβαν Κάρατζιτς, μόνο σαν κεκαλυμμένα αναμενόμενες θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν. Οι Εθνικιστές, είχαν ήδη συγκρίνει την δήλωση των σοσιαλιστών, με την πάγια θέση της «Ε».Ε. που μέσω του επιτρόπου Όλι Ρεν, έχει καταστήσει σαφές ότι «η ευρωπαϊκή πορεία της Σερβίας, περνά μέσα από την έκδοση στα διεθνή δικαστήρια, των Κάρατζιτς και Μλάντιτς», προέδρου και στρατηγού των Σέρβων της Βοσνίας αντίστοιχα.




Ο Ράντοβαν Κάρατζιτς, συνέδεσε το όνομά του με τον Σερβικό Εθνικισμό, μη όντας ο ίδιος εξ’ αρχής Εθνικιστής, αλλά εκ των πραγμάτων. Η οικογένειά του, κατάγεται από το Μαυροβούνιο (ανατολική Ερζεγοβίνη) κι ο πατέρας του ήταν μέλος των βασιλοφρόνων πατριωτών Τσέτνικς, γεγονός που επί του κομμουνιστικού καθεστώτος του δικτάκτορα Τίτο, τον οδήγησε στην φυλακή για το μεγαλύτερο μέρος που ο γιός του Ράντοβαν, διήνυε την παιδική και νεανική του ηλικία. Συνιδρύοντας και προεδρεύοντας του «Σερβικού Δημοκρατικού Κόμματος», με το οποίο κατόρθωσε να κερδίσει την εύνοια των Σέρβων της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης και εκείνων που ζουν στην σημερινή επικράτεια της Κροατίας, οι οποίοι και τον ανέδειξαν σε ηγέτη τους. Βρέθηκε αντιμέτωπος με τον κατακερματισμό της Γιουγκοσλαβίας και κυβέρνησε από το 1992 ως το 1996, το ανεξάρτητο κράτος της Βοσνίας, το οποίο τυραννήθηκε από εσωτερικές πολεμικές συρράξεις και την εφαρμογή έντονων στρατιωτικών πιέσεων εξωγενών παραγόντων (ΟΗΕ, Κροάτες, ΗΠΑ). Στάθηκε σθεναρά κι αδιαλείπτως στο πλευρό των Σερβοβόσνιων, απέναντι των επιβουλών του ευρωατλαντισμού που χρησιμοποιούσαν τους Κροάτες και τους μουσουλμάνους κατοίκους για να παρέμβουν σκανδαλωδώς στο εσωτερικό της χώρας εναντίον του.




Κι αυτό ήταν που τελικά, τον κατέστησε προστάτη του λαού του, στα μάτια της πλειονότητας των Σέρβων της πάλαι ποτέ Γιουγκοσλαβίας.Ενώ για τους αντιπάλους του θεωρείται «εγκληματίας», για τους περισσότερους ομοεθνείς του είναι σχεδόν Ήρωας και ταυτίζεται απόλυτα -σε μεγαλύτερο βαθμό κι από τον ίδιο τον Μιλόσεβιτς-, με τις δυσοίωνες περιπέτειες και τον αγώνα του Έθνους του τα τελευταία αυτά χρόνια, διότι εν μέσω σοβαρών ένοπλων συγκρούσεων εκείνος στάθηκε πράγματι στο ύψος ενός Εθνικού κυβερνήτη. Χαρακτηριστικό της λαϊκής εκτίμησης που έχαιρε, είναι πως μέχρι την σύλληψή του (που κρατήθηκε κρυφή για 3 ημέρες), παρότι δεν διέθετε κάποιο μέσον ή εξουσία, κινούταν ελεύθερα στην Σερβία όντας καταζητούμενος, ενώ αναφέρθηκε πως στο καφενείο που σύχναζε αλλά και το νοσοκομείο που εργαζόταν με ψεύτικη ταυτότητα, υπήρχε αναρτημένο… το πορτρέτο του!



Αυτό μάλιστα, έκανε τις περασμένες φιλελεύθερες κυβερνήσεις, να μην έχουν το πολιτικό σθένος για την σύλληψή του, καθώς το κόμμα του προηγούμενου πρωθυπουργού της Σερβίας, Κοστούνιτσα, ήταν το «Σερβικό Δημοκρατικό κόμμα» -δηλ το αντίστοιχο του δικού του στην Βοσνία, στην σημερινή επικράτεια της Σερβίας. Σημειώνεται μάλιστα, ότι ο Κοστούνιτσα και το επιτελείο του που αποτελείται από «ευρωπαϊστές» κι ανήκει στην «μετριοπαθέστερη», φιλελεύθερη πτέρυγα, ενώ ο Κάρατζιτς προέδρευε μέχρι το 1996 με έντονο πατριωτισμό κι πολιτική αντίθετη του «ευρωπαϊσμού».



Η σύλληψή του, έγινε εν μέσω θριάμβων των περισσοτέρων υποτακτικών των ΗΠΑ, μέσα αλλά κι έξω από την Σερβία. Στην Ελλάδα την χαιρέτησε το ΠΑΣΟΚ, το ΣΥ.ΡΙΖΑ. και η υπουργός εξωτερικών, Ντ.Μπακογιάννη, που δήλωσε ότι «η Σερβία σταθερά κλείνει το κεφάλαιο του προβληματικού παρελθόντος και μπαίνει με μια νέα δυναμική στην ευρωπαϊκή της πορεία. Και αυτό κατά την άποψή μας είναι ιδιαίτερα θετικό». Την ίδια ώρα, οι Εθνικιστές στην Σερβία προχωρούσαν σε έντονες διαμαρτυρίες έξω από το Κοινοβούλιο, αλλά και την πρεσβεία της Τουρκίας ενώ χαρακτήρισαν «ειδεχθή προδοσία» την σύλληψη του Σερβοβόσνιου ηγέτη. Οι διεθνιστές και τα ανδράποδα της ευρωατλαντικής δύσης, πιστεύουν πως κατάφεραν να πλήξουν καίρια το Εθνικιστικό ρεύμα της χώρας. Η πορεία όμως του Εθνικισμού στην Σερβία, αποδεικνύει ότι είναι ένα ρεύμα που δεν πλήττεται με τέτοιες διώξεις. Αντιθέτως, αναζωπυρώνει καθώς αυτό που συμβαίνει είναι πτώση του όποιου προσωπείου διαθέτει, το καθεστώτος-διώκτης τους…

Αναρτήθηκε από Σπάρτακος