Οι Χρυσαυγίτες φωνάζουμε εδώ και 3 δεκαετίες το σύνθημα «ΑΛΗΤΕΣ ΠΡΟΔΟΤΕΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ». Ένα σύνθημα που στο άκουσμα του εισπράτταμε την ειρωνεία, και την περιφρόνηση. Μας έλεγαν ότι είμαστε «ακραίοι», κινδυνολόγοι. Κάτι ήξεραν. Ήξεραν πως να υποτάσσονται στον πολιτικό που υποσχόταν μια θέση στο δημόσιο. Ήξεραν πως είναι να είσαι ήσυχος τα βράδια όταν έχεις ένα τέτοιο «κοννέ», που σε κάποια περίπτωση θα το αξιοποιούσες προς όφελος σου. Αυτός ήταν ο νεοέλληνας τα τελευταία 30 περίπου χρόνια. Γελούσαν από χαρά όταν έβλεπε κάποιον κοστουμαρισμένο στην ταβέρνα που πήγε με την οικογένεια του, χαιρόταν όταν έβλεπε κάποιον βουλευτή να εισέρχεται στο καφενείο, και σηκωνόταν να τον προσκυνήσει. Αυτός ήταν ο νεοέλληνας.
Η μητέρα ήταν μέσα στη καλή χαρά όταν μάθαινε ότι ο υιός της είχε «βίσμα» για να τον φέρουν σε κάποιο στρατόπεδο κοντά στο σπίτι του. Τηλεφωνούσε αμέσως στον «βουλευτή της οικογένειας». Σε άλλες περιπτώσεις ο νεοέλληνας παρφουμαρίζοταν να επισκεφθεί το γραφείο του μεγαλοβουλευτή να ζητήσει κάποιο ρουσφέτι με αντάλλαγμα την ψήφο…Αυτός ήταν ο νεοέλληνας. Αυτόν τον τύπο πολίτη δεν τον ενδιέφερε κανένα πρόβλημα και απειλή που αντιμέτωπιζε το Έθνος, γιατί πολύ απλώς θεωρούσε ότι δεν τον άγγιζε. Μπορεί να τον πείραξε που υπεστάλη η Σημαία μας στα Ίμια…αλλά δε τόλμησε να βγει από το ζεστό σπίτι του να διαμαρτυρηθεί έξω απο το κυνοβούλιο. Τι και αν ήταν εκεί Χρυσαυγίτες που διαμαρτύρονταν για την Εθνική αυτή ταπείνωση; Κάτι τέτοιο ήταν έξω από τα νερά του. Και αν «έμπλεκε σε φασαρίες»;; Αυτά τα πράγματα δεν ήταν γι’ αυτόν… Μετά από χρόνια άρχιζε να λαμβάνει χώρα η μεγαλύτερη εθνική αλλοίωση στην Πατρίδα μας, με την απονομή ιθαγένειας στους λαθρομετανάστες. Που ήταν εκείνη τη στιγμή όλοι αυτοί;;; Ήταν «ακραίο» για αυτούς να διαμαρτυρηθούν για αυτό το έγκλημα των πολιτικών. Μπορεί να τους νευριάζει ο Πακιστανός μη λερώσει το αμάξι του, μπορεί να ενοχλούσαν τη κόρη του ξένοι στο δρόμο, μπορεί ακόμη να έχει τσακώθει με κάποιον αλλοδαπό, αλλά προς Θεού! Σιγά να μην βγει έξω στη βροχή και να διαμαρτυρηθεί με τους «ακραίους».. Όταν πάλι μπήκε το μνημόνιο, είναι αλήθεια ότι υπήρχε ένα κενό στην ελληνική κοινωνιά. Δεν ήξερε κανείς τι ακριβώς είναι ή μάλλον δεν τον ενδιέφερε αφού ακόμη τουλάχιστο δεν επηρέασε τη ζωή του… Τι και αν φώναζε ο Αρχηγός μας στην πορεία των Ιμίων ότι το μνημόνιο είναι Εθνική σκλαβιά; Μετά άλλαξε όμως…Έγινε «αγανακτισμένος».
Έγινε αισθητή η ένδεια που επέφερε το μνημόνιο και σαν να ξύπνησε μουδιασμένος από το λήθαργο. Και γιατί άρχισε να αντιλαμβάνεται έστω και αργά τι ρόλο παίζει το πολιτικό κατεστημένο; Διότι το τελευταίο έβαλε το μακρύ του χέρι μέσα στη τσέπη του. Ο νεοέλληνας άρχισε να τα βρίσκει σκούρα! Έκοψε τις καλοκαιρινές του διακοπές! Έπειτα η αλήθεια είναι ότι δυσκολεύεται να τα βγάλει πέρα στις καθημερινές του ανάγκες….
Έτρεχε στις πλατείες χτυπώντας κατσαρόλες, δίνοντας έτσι ένα άλλοθι στον εαυτό του για την μέχρι τώρα απραξία του. Μούντζωνε τη βουλή με ικανοποίηση. Αλλά είναι δυνατόν με μούντζες να γκρεμισθεί η διαφθορά και το ξεπούλημα; Έπειτα αφού ξεφούσκωσε και αυτή η ξενοκίνητη μόδα των «αγανακτισμένων», άρχισε να ΟΡΓΙΖΕΤΑΙ!
Πάνε οι καιροί που υμνολογούσε τον Γιωργάρα( όποιον από τους δύο θέλετε), και τον Αντωνάρα κτλ…πάει ο καιρός που στα καφενεία ξεδίπλωνε την ρητορική του δεινότητα.. Γιατί; Διότι τώρα δεν έχει τίποτε να χάσει.. Και τέλος άρχισε να ξυπνάει για τα καλά…. Γίνεται Οργισμένος. Αυτή η οργή είναι η κινητήριος δύναμη που θα κάνει άνω κάτω το κατεστημένο.
Ως Λαϊκό Εθνικιστικό Κίνημα είχαμε προβλέψει όλες αυτές τις συνέπειες, όχι γιατί είμαστε μέντιουμ αλλά γιατί είχαμε συνείδηση όλα αυτά τα χρόνια για το «τι ρόλο βαράνε οι πολιτικοί». Εδώ και τρεις δεκαετίες αγωνιζόμαστε για την αφύπνιση των συμπατριωτών μας. Μας περιφρόνησαν , μας κατηγόρησαν ως κινδυνολόγους, ακραίους… Δεν πειράζει. Η Ιστορία βασίζεται στην Αλήθεια και η Αλήθεια καταγράφεται στο χρόνο. Δικαιωνόμαστε κάθε μέρα.
Εμείς θεωρούμε ότι η κρίση είναι πρώτα Εθνική και έπειτα οικονομική. Όχι γιατί υποτιμούμε το γεγονός ότι δεν υπάρχουν λεφτά για τον Ελληνικό Λαό, αλλά γιατί αυτή η έλλειψη δεν είναι οικονομική στην ουσία, όσο και αν αυτό φαίνεται οξύμωρο.. Αυτή η υποδούλωση στους διεθνείς τοκογλύφους απειλεί το Έθνος μας, διότι τα παιδιά μας θα ζήσουν πολύ πιο δύσκολες μέρες. Από την άλλη χάνεται η Εθνική μας ανεξαρτησία, διότι εξαρτόμεθα από ξένους. Επίσης παραχωρείται η Εθνική μας ακεραιότητα. Οπότε για ποια οικονομική κρίση μιλούμε όταν θα πάψουμε να υπάρχουμε; Για εμάς τους Χρυσαυγίτες η οικονομία «φτιάχνεται». Το μνημόνιο μπορεί να καταγγελθεί. Το χρέος μπορεί να διαγραφεί. Η Εθνική μας Ελευθερία όμως μπορεί να ξανα-αποκτηθεί; Η Εθνική μας ομοιογένεια μπορεί να μείνει αλώβητη όταν αυτή αλλοιώνεται καθημερινώς; Η Πατρίδα μας μπορεί να ξανακερδιθεί; Η απώλεια της Εθνικής μας κυριαρχίας; Για αυτό φωνάζουμε ότι πάνω απόλα το πρόβλημα του Λαού είναι Εθνικό και έπειτα οικονομκό.
Αγωνιζόμαστε για μια Εθνική Αναγέννηση και Κοινωνική Ανασυγκρότηση. Αν μπούμε στη βουλή, όπως όλα δείχνουν, θα κάνουμε τον εφιάλτη τους πραγματικότητα. Όλα έχουν τελειώσει. Ανικανότητα, διαφθορά, εθνικό ξεπούλημα , μειοδοσία, αδικία, μίζες, σκάνδαλα. Όλοι θα δώσουν λόγο. Όλοι αυτοί που λεηλάτησαν τον ιδρώτα ενός Λαού.
ΟΣΟΙ ΖΩΝΤΑΝΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΜΑΖΙ ΜΑΣ
Θαλής από Πυρήνα Μαγνησίας
