Πολυτελής παραθαλάσσια έπαυλη της βυζαντινής περιόδου αποκαλύφθηκε πρόσφατα στο ύψος του παραλιακού μετώπου της Νέας Αγχιάλου, φέρνοντας νέα σημαντικά αρχαιολογικά δεδομένα στο φως. Το πολυτελές κτίριο συγκαταλέγεται μεταξύ των σημαντικών κτισμάτων θρησκευτικού και κοσμικού χαρακτήρα που αποκαλύφθηκαν κατά την διάρκεια σωστικών ανασκαφών που διενήργησε η 7η Εφορεία Βυζαντινών Αρχαιοτήτων, κατά την χρονική περίοδο 2006-2008, στην επισκοπική πόλη των Φθιωτίδων Θηβών – Νέα Αγχίαλο και αποτέλεσε ένα από τα ιδιαιτέρως ενδιαφέροντα θέματα που αναπτύχθηκαν στο πρόσφατο συνέδριο για το αρχαιολογικό έργο στην περιοχή.
Το πολυτελές οικοδόμημα ήρθε στο φως κατά μήκος του παραλιακού μετώπου της Νέας Αγχιάλου, έχοντας προσανατολισμό στον άξονα ΒΑ-ΝΔ και αναπτυσσόταν γύρω από μία κεντρική κιονοστήρικτη αυλή (αίθριο), στρωμένη με μαρμάρινες πλάκες, της οποίας έχουν αποκαλυφθεί οι τρεις πλευρές, ενώ παραμένει ανεξερεύνητη η δυτική. Στην πρόσοψη του οικοδομήματος υπήρχαν τρεις χώροι, εκ των οποίων ο κεντρικός έχει πλάτος διπλάσιο από τους πλευρικούς, ήταν στρωμένος με ψηφιδωτό δάπεδο και επικοινωνούσε με τους πλευρικούς χώρους μέσω θυραίων ανοιγμάτων. Τα δάπεδα των δύο πλευρικών χώρων ήταν στρωμένα με πήλινες πλάκες, ενώ οι τοιχοποιίες του οικοδομήματος ακολουθούν το μεικτό σύστημα τοιχοδομίας.
Από τις κιονοστοιχίες του αιθρίου βρέθηκαν στην θέση τους τρεις μαρμάρινες βάσεις κιόνων, ενώ μία ακόμη έχει αποσπαστεί και κείται στο δάπεδο της νότιας στοάς. Τόσο στο αίθριο όσο και στα δωμάτια την πρόσοψης εντοπίστηκαν πεσμένα επτά τεμάχια από κορμούς αρράβδωτων κιόνων, τρία ιωνικά κιονόκρανα και επτά επιθήματα κοσμημένα και στις δύο όψεις με σχηματοποιημένα φύλλα ριπιδοειδούς άκανθας (είδος φυτού). «Από τα έως τώρα αποκαλυφθέντα τμήματα του κτιρίου συνάγεται ότι πρόκειται για πολυτελή παραθαλάσσια έπαυλη. Ενδιαφέρουσα είναι η τεχνική και ο διάκοσμος των αρχιτεκτονικών μελών. Ο απλοποιημένος διάκοσμος και η σχεδόν επιπεδόγλυφη τεχνική που χρησιμοποιήθηκε στα ιωνικά κιονόκρανα αλλά και η μορφή των ριπιδοειδών φύλλων των επιθημάτων, που απαντά σε μια μεγάλη ομάδα συναφών αρχιτεκτονικών μελών από την περιοχή, παραπέμπουν σε εποχή οψιμότερη του 6ου αιώνα, δηλαδή στους μεταβατικούς χρόνους.
πό την πρόσοψη του κτιρίου ξεκινούσε, σημειωτέον, αποχετευτικός αγωγός, μήκους 12,80 μ. που κατέληγε στη θάλασσα, συναντώντας στην πορεία του το θαλάσσιο τείχος. Τμήμα του τείχους, πλάτους 1,30 μ. και μήκους 27,00 μ. αποκαλύφθηκε ανατολικότερα και σε πορεία παράλληλη με την πρόσοψη του οικοδομήματος, ενώ κατά την έρευνα περισυλλέχτηκαν μεταξύ άλλων τμήματα αμφιγλύφων θωρακίων, ιωνικά κιονόκρανα, τμήματα μαρμάρινων κιόνων, κατώφλια, τράπεζες, τμήματα πιθαριών, θραύσματα λύχνων, γυάλινα αγγεία, μετάλλινα και χάλκινα αντικείμενα και θησαυρός 108 χάλκινων νομισμάτων, τα περισσότερα από τα οποία είναι δεκαεξανούμμια Ιουστινιανού νομισματοκοπείου Θεσσαλονίκης. Αξίζει επίσης να σημειωθεί ότι σε απόσταση 120 μέτρων νότια της έπαυλης, πραγματοποιήθηκε ανασκαφική έρευνα, κατά την οποία αποκαλύφθηκαν τάφοι κεραμοσκεπείς, πλακοσκεπείς και ένα ταφικό αγγείο. Στους περισσότερους το σκελετικό υλικό, που αφορούσε ταφές ενηλίκων και μια παιδική, βρέθηκε αποσαθρωμένο, ενώ από την έρευνα που διεξήχθη περισυλλέχτηκαν χάλκινη πόρπη, χάλκινο βραχιόλι, χάντρες περιδεραίου, χάλκινα ενώτια, δηλαδή σκουλαρίκια, τμήματα λύχνων, οινοχόων, αμφορέων, σκυφιδίων, αμφορίσκων και όστρακα παλαιοχριστιανικής εποχής.
Εντός αλλά και εκτός του περιτειχισμένου χώρου υπάρχουν πολλά και σημαντικά αρχαιολογικά ευρήματα, τα οποία μαρτυρούν το υψηλό επίπεδο πολιτισμού που αναπτύχθηκε στο πέρασμα των αιώνων.
Ο πλούτος και η ποικιλία των κινητών ευρημάτων που έχουν αποκαλυφθεί στα παλαιοχριστιανικά νεκροταφεία των Φθιωτίδων Θηβών αλλά και σε διάφορα άλλα σημεία της περιοχής, είναι άξια υπογράμμισης και προκαλούν το ενδιαφέρον της επιστημονικής κοινότητας. Τα δεδομένα που ήρθαν στο φως, περιλαμβάνουν, αναλυτικότερα, γυάλινα αγγεία, οινοχόες, θραύσματα λυχναριών και όστρακα πρώιμης παλαιοχριστιανικής εποχής. Σε έναν κιβωτιόσχημο τάφο, ειδικότερα, είχε χρησιμοποιηθεί για καλυπτήρια πλάκα ενεπίγραφη επιτύμβια στήλη υστερορρωμαϊκών χρόνων, μετάλλινα αντικείμενα, θραύσματα γυάλινων αγγείων και κεραμική της παλαιοχριστιανικής περιόδου.
Τα κτιριακά λείψανα και τα πλούσια κινητά ευρήματα που έχουν μέχρι στιγμής αποκαλυφθεί, μαρτυρούν μια εύρωστη, εξαιρετικά πολιτισμένη πόλη, η οποία αποκαλύπτει σταδιακά τα μυστικά της, που μετρούν πολλές χιλιάδες χρόνια και εξακολουθούν να γοητεύουν τους υπέρμαχους της ιστορικής γνώσης.
Αναρτήθηκε από Σπάρτακος
